Gegeten tijdens de restaurantweek. Eerste wat opviel is dat nergens de naam Wollerich staat dus even zoeken, ook naar de ingang. Correcte ontvangst en aan tafel. Wijnarrangement met voortreffelijke wijnen en dat voor slechts 6,5 per glas, klasse!. Amuses waren redelijk, een aantal waren te zout naar onze mening.ober serveerde de heer steeds voordat hij de dame aan tafel serveerde...vreemd. Hoofdgerechten waren okay maar niet meer dan dat. De pasta was veel te zout. Ik ben iemand die normaal veel zout gebruikt dus als ik het te zout vind dan zegt dat wat. Tijd tussen 2e en 3e gang bijna een uur. Op een gegeven moment hoorden we de kok schreeuwen: dat geouwehoer moet ophouden en ze moeten stoppen met zeiken. Zeer ongepast voor elk restaurant maar zeker voor een 2 sterren. Aangekaart bij de gastvrouw en die kon niet anders dan ons gelijk geven maar deed er verder niets mee. Misschien waren onze verwachtingen te hoog maar het geheel
Vonden wij zeer matig. Waarschijnlijk hebben we ze op een verkeerde dag getroffen.

Weer een lunch geboekt via DWTS bij een van onze top favorieten. Het is al weer de vierde keer en we kennen elkaar inmiddels. We kregen een keurig gedekte tafel aan het raam in de luxe vleugel achter het monumentale pand. Luuk de sommelier nam het aperitief op, een mooie Sauvignon blanc uit het Loire gebied van het huis Henri Bourgeois werd gepresenteerd. Druiven van oude stokken met een mooi delicaat aroma en tonen van ananas en sinaasappel. Uit de keuken een drietal amuse hapjes, een blokje van rode kool gekruid met zilte kaneel en erop een toefje appel, lekker.
In een doosje zitten twee bamischijfjes met truffelmayonaise, de truffel die duidelijk aanwezig is maakt er een speciale beleving van. De derde is warme ravioli van brood gevuld met romige kaas en erop wat kleine stukjes olijf, ook weer smakelijk.

Nu een tweetal luxer amuses. Op een klein bordje een stamppotje van zuurkool met kleine stukjes rookworst een blaadje mosterd eroverheen wat geraspte kalfssucade. Leuk hoe Gerard Wollerich de chef telkens van traditionele gerechten iets speciaals weet te maken.
De tweede bestaat uit een schijf roomkaas met krokant gefrituurde zwarte olijf, walnoot, stukjes verse grapefruit en voor de mondbeleving nog wat schuimpjes, mooi.
Een vers gebakken warm broodje wat in segmentjes is gesneden wordt gepresenteerd, de olie mogen we kiezen. Beide gaan we voor de huisgemaakte versie verrijkt met basilicum, apart met een diep groene kleur en erg smaakvol, die moest nog een paar keer aangevuld worden. Naar wens komt er een stukje gezouten roomboter naast.
Nog een laatste amuse in een klein kopje op een schoteltje. Een mousseline van venkel met kleine franse mosseltjes, tomaat, doperwten cresse en twee gekleurde toefjes. Wat een smaakjes komen er weer voorbij, het hele palet is nu geactiveerd en we zijn klaar voor de eerste gang.

Luuk de sommelier presenteert eerst uitgebreid de begeleider, een mooie houtgerijpte chardonnay 2008 uit de Bourgogne van het huis Frédéric Magnien. Een mooie rijpe, mineraal rijke wijn met subtiele houttoets. Op het bord drie stukjes licht gerookte makreel, in limoen gedrenkte tapioca kaviaar, schijfjes gerookte pompoen, zwarte bessen, druppels gezwarte mayonaise, quenelle compote van lente ui en een saus van knoflookmelk. Veel smaken die voor mooie belevingen zorgen en die prima combineren. De wijn was een uitstekende ondersteuner voor de makreel, een prima keuze. (9,6)

Wederom een klassieker geschonken, Crozes Hermitage 2009 van het huis Ferraton, paarse gloed met in de neus mooie kruidigheid gecombineerd met bessensap, elegant in de mond met aangename afdronk. Uit de keuken een gebakken sint jakobsmossel op een bedje van bospaddenstoelen risotto, geraspte oude Italiaanse kaas, als garnering enkele groentes en een saus van truffel. Een mooi truffel aroma komt je tegemoet. De risotto is rijk gevuld met paddenstoelen en parmezaan en deze heeft een volle smaak. De mossel is subtiel en hiermee hebben we de truffelsaus op gedept, heerlijk. De wijn is wat krachtig voor de mossel maar bij de risotto gaat hij prima. (9,4)

Voor het hoofdgerecht een Duitse Sankt Laurent 2009 van het huis Pfannebecker, donker robijnrode wijn met tonen van kers en braam, in de mond een hoge zuurgraad en een elegante afdronk. Een viertal mooie stukken van de bout van het hertenkalf waarbij een uitgebreid groenten garnituur. Amandel Gnocchi, biet bereidingen, rolletjes gevulde spitskool, quenelle wortel mousseline en druppels pruimenconfituur. Hierbij de goddelijke wildsaus, we zijn altijd weer blij als het kannetje op tafel blijft. De spitskool leek op een hartige bonbon, super. Mooie afwisseling in smaken die het eten van de hertenbout tot een avontuur maakt. De wijn die erg lekker was had iets te weinig body om het vlees goed te ondersteunen, bij de groenten ging hij prima. (9,5)

Voor het kaasgerecht werd een versterkte Spaanse wijn van de monastrell druif 2008 van het huis Olivares geschonken. Een wijn met diepe rode kleur, rijk met tonen van kersen confituur, ronde afdronk met tannines. De presentatie van het gerecht is als een dessert. Een streep camembert met ernaast een quenelle venkel ijs, bolletjes crème fraîche, druppel sinaasappelsiroop en een saus van komkommer met mosterd. Zoet, hartig en kruidigheid zorgen weer voor veel afwisseling. De wijn is mooi bij de camembert, bij de garnering past hij naar mijn mening iets minder omdat hij wat te rijk van smaak is. (9,4)

We blijven in Europa voor de dessertwijn. Een Italiaanse Moscato 2010 uit Veneto van het huis Maculan word geschonken. Hij lijkt op een stille Asti maar heeft meer smaak concentratie en body. Op het bord waarop een laagje karamel ligt een stuk gemarineerde ananas, quenelle heerlijk venkel-ijs, blokjes gel van witte chocolade, met kerrie gekruide pure chocolade, enkele bereidingen van kokos en toefjes piccalilly. Die toefjes waren het geheime wapen die het gerecht extra avontuur bezorgen, ook de gekruide chocolade zorgde voor een aangename verrassing. De wijn moest alle zijlen bijzetten bij deze volle smaken. (9,4)

Het was weer tijd voor de afsluiter, nieuw was het dat er een trolley met friandises werd voorgereden waarvan we naar hartenlust mochten kiezen. Een dun koekje met sinaasappel, snickers reepje van witte chocolade en een met zoethout crème gevulde chocolade praline. Erbij een kopje krachtige espresso.

Daar het deze middag wat drukker was stonden er drie personen in de bediening die afwisselend de taken op een keurige wijze vervulden. Luuk presenteerde vakkundig zijn met zorg geselecteerde mooie kwaliteitswijnen. Het valt overigens niet mee om bij de gerechten van Gerard met uitgebreide smakenpalet de juiste wijn te kiezen. Meriam Wollerich lichte tot in het kleinste detail de gerechten toe. Brechje die we voor het eerst zagen sprong bij wanneer nodig.

Prijs kwaliteit is tijdens deze actieweek is uitstekend. Arrangement wijnen 7,50, onbeperkt water 5,- pp. en koffie arrangement 6,50. Deze keer werd er ook de mogelijkheid geboden om zelf een twaalftal wijnen per glas te bestellen variërend van 5,- tot 15,- euro. Een echte aanrader voor hen die van volle en geconcentreerde smaken houden die regelmatig zorgen voor een wow gevoel, wij zijn er fan van.

De gangen kwamen veel te snel achter elkaar (Als het aan hun lag stonden we na 2uur al buiten), dit moest ik zelf aangeven en is bij een gang gelukt. Het wijnarragement vond ik niet bij de gangen passen, bij de eerste drie gangen kregen we dezelfde oostenrijkse wijn. Jammer, het eten was verder prima, ze hebben me helaas niet kunnen verassen met een smaak explosie.

zaterdag 11 juni dining with the stars bij Wollerich. Voor de inhoud van het 5-gangen menu en de amuses verwijs ik graag naar de recensie die hiervoor is geplaatst. Als aanvulling hierop de opmerking dat ook het Simmentaler rund voortreffelijk was. Prijs/kwaliteit uitstekend, ambiance bijzonder prettig en bediening vakbekwaam en vriendelijk.
De portionering van met name het hoofdgerecht zou wel ruimer mogen, maar het totaal van amuses, brood en menu is zeker voldoende.
Een zeer geslaagde avond.

Feest in St. Oedenrode. Na een kleine stadswandeling wandelen we de imposante villa binnen van de familie Wollerich. Het weer is zodanig wisselvallig dat we besluiten binnen te gaan zitten. We nemen plaats aan een mooie tafel aan het raam die is ingedekt met fijn linnen. De menukaart staat op tafel en Luuk de sommelier neemt het aperitief op. We bestellen de witte huiswijn en kregen een Spaanse van het huis Nekeas 2009 gemaakt van Viura en Chardonnay, een elegante wijn met aroma's van tropisch fruit en een hint van citrus. Een drietal pre-amuses worden uitgeserveerd, makaron van basilicum met een vulling van tomaat, een transparant puntzakje met krokant van knolselderij met een toefje pikkels en een cilinder van couscous en witte chocolade met een druppel pikante saus, stuk voor stuk mooie smaakbelevingkjes en een mooie start van de middag. Luuk neemt de kaart met ons door en ik besluit het Simmenthaler rund te wisselen.
De eerste amuse is een ravioli van brood gevuld met warme roomkaas met hierop wat olijf en een krokantje. Lekker en verrassend was de warme kaasvulling. Met de tweede ronde amuses kwam Gerard (chef) mee zodat we even bij konden kletsen, leuk. Een drietal mooie presentaties werden op tafel geplaatst. Aan een houten vork een cilinder van makreel, sinaasappel, biet en sjalot, deze had een mooie uitwerking op de wijn. Door de rijke vis ontstond een film in je mond die de fruitigheid van de wijn absorbeerde waardoor andere smaken van de wijn meer op de voorgrond kwamen, leuk.
Op een glazen potje “hete bliksem” een aardappel pure met hierop een cilinder appelmoes gegarneerd met gebakken aardappelschijfje, stukje sinaasappel en een zalfje. Leuk hoe de smaak verrassend dicht dit bij het origineel komt en hoe geconcentreerd het allemaal is uitgevoerd waardoor je met kleine hapjes toch een mond vol smaak hebt.
Op een krokant koekje een licht gezouten mousse van peer met een schijfje lenteui, besjes en schilletjes van doperwten, ook weer fijne smaken waardoor de mond helemaal op smaak was.

De eerste begeleider werd ingeschonken, een Duitse Riesling Kabinett 2009 van het huis Dr. Deinhard, een heldere strogele droge wijn met een fruitige neus. Uit de keuken tartaar van kalf met zoet zure groenten, tomaat, gefermenteerde knoflook en een saus van vadouvan. Twee mooi bereide schijven tartaar konden naar hartenlust gecombineerd worden met het garnituur. De smaak van Martino kreeg je als je combineert met het blokje pikant gekruide augurk. De gefermenteerde knoflook geeft een speciaal mondgevoel, erg lekker met een prettige wijnspijs beleving. De wijn combineerde prima bij deze fijne bereidingen, een geslaagde eerste ronde. (9,5)

Luuk die erg zijn best heeft gedaan om speciale wijnen te selecteren komt met een Hongaarse Tokaji Furmint 2009 van het huis Betsek gemaakt van Furmint druiven van dertig jaar oude stokken. De wijn heeft deels op hout gelagerd waardoor hij iets rijker geworden is, aroma's van bloesem en hints vanille, in de mond aangename fruitigheid en mineralen. Op het bord een bereiding van kabeljauw, en wat voor een, Gerard weet hoe je kabeljauw lekker kunt maken. Een stukje gerookte paling erop, een geleitje van komkommer en een blokje in rode wijn gemarineerd buikspek dit alles in een soepje van bloemkool gekruid met verse nootmuskaat. Wat een combinatie, heerlijk en de wijn kon het allemaal bijhouden, een schot in de roos en een prima tussengerecht. (9,7)

Daar ik mijn hoofdgerecht gewisseld heb kwamen er twee wijnen, ik beschrijf alleen mijn eigen wijn. Een rode Bordeaux van Antoine Mouijx uit de Saint Emilion met een typisch Saint Emilion karakter, mooie rijke neus en vol in de mond. Op het bord drie bereidingen van melklam uit de Pyreneeën ondersteund door een typische Gerard saus en een garnituur van diverse groenten, aardappelschijfjes en een quenelle appel? confituur. De twee koteletten waren om te zuigen en ook de stukjes filet hebben een prima cuisson, van het niertje moet je houden want hier zit een pittig leverachtig smaakje aan maar gelukkig is er dan de hemelse saus om te camoufleren. Wijn spijs ook hier weer topie. (9,5)

Een glaasje Petit Manseng van het huis Miselle uit Vin de Pays des Côtes de Gascogne met een heldere goudgele kleur, aroma’s met tonen van honing, in de mond rijp fruit en frisse zuren. Een verrassing uit de keuken, een gerecht dat niet op de kaart staat maar waar het nu de ideale tijd voor is. Gemarineerde abrikoos uit Spanje met een saus van gezouten karamel en ijs van lavendel. Drie heerlijke smaken die elkaar aanvullen en waarbij de wijn prima combineert. De abrikoos heeft een zeer geconcentreerde smaak met nog frisse zuren, de karamel is super rijk en krijgt een extra dimensie door de hartigheid. Het lavendel ijs is verkoelend en heeft de typische lavendel smaak, wat weer een extra smaakdimensie geeft, een heerlijk pre dessert. (9,7)

Luuk heeft iets origineels uit Italië onder de kurk. Een Passito van Sarantino 2005 druiven uit Sarantino di Montefalco van het huis Antonelli. De wijn is gemaakt van druiven die gedroogd zijn in de zon waardoor hij extra geconcentreerd is. Een Robijnrode kleur met fruitig aroma met hints van bramen, zwarte bessen en frambozen jam. In de mond rond en dik met fruit, tannine en een plezierige afdronk. Uit de keuken komen drie koks (waaronder Gerard) met de desserts. Bereidingen van aardbei, aceto-karamel, pure chocolade, makarons van zoethout en een parel van trekdrop. Mijn zus noemde de parel van trekdrop toverspul. Deze begint met aangename fruitigheid die overgaat in een diepe trekdropsmaak die ook bij kleine hapjes mondvullend is. De makarons van zoethout zijn ook erg lekker en mooi op smaak. De chocolade die een zachte structuur had was de brug tussen de fruitige aardbeien bereidingen en de zoethout en trekdrop. De karamel zorgde voor extra zoete accenten, de wijn kon het gerecht ondersteunen en begeleiden, een zeer mooi uitgebalanceerd dessert. (9,5)

Als afsluiter van een memorabele middag, de espresso met friandises die je zelf mag kiezen uit een kistje en een huisgemaakte krakeling.

Daar het deze middag niet druk was had Luuk het makkelijk en kon hij ons optimaal bedienen en voorzien van mooie wijnen. Niets ontging hem en de topvorm van vorige keer is behouden. Leuk dat Gerard voor het dessert nog even de tijd nam om terug te koppelen, alleen maar goed nieuws van onze zijde. Als er op het budget gelet is kan ik aangeven dat hier niets van te merken was, chapeau!

Prijs kwaliteit was topie, alle gerechten op topniveau en dat voor de aanbiedingsprijs van DWTS.