Geweldige tent. Vroeger kwam ik hier altijd met mijn opa na ajax wedstrijden. Authentieker dan deze vind je ze bijna niet meer. Wit betegelde eetsalon met hoge krukken, waar je of aan de hoge tafels (met mosterd, Maggi en zout op tafel) of aan de bar waar de vleeswaren achter glas liggen, kan eten. De broodjes zijn binnen 1 minuut klaar en het personeel is heerlijk plat Amsterdams met witte slagersjassen aan. TL licht zet de puntjes op de i.

Het brood is altijd vers, ik eet hier eigenlijk maar een ding: het fameuze broodje Van Dobben kroket (met boter en persoonlijke favoriet extra zout). Maar de kaart aan de muur is groot. Met Scoupy kan je hier 2 broodjes kroket voor de prijs van 1 eten, aanrader!

Gezellig alleen of met vrienden, voor de snelle hap. Ze zijn in het weekend trouwens tot heel laat open, dus ook voor/na het uitgaan lekker.

Echte Amsterdamse broodjeszaak die niet voor niets al een eeuwigheid bestaat! Let op: een broodje ossenworst (of welk ander beleg dan ook) is eigenlijk ossenworst met brood. De bediening is Amsterdams brutaal en de zaak is verder kraakhelder wit. Onbeperkt mosterd staat op tafel en sla vooral de échte Amsterdamse broodjes niet over (halfom, zalm mayonaise, speciaaltje, en uiteraard de kroket).

Een vrij grote keuze aan best wel prijzige belegde broodjes. De beroemde kroket en 2 broodjes tartaar besteld. De bediening vlot en niet onvriendelijk. De kroket was goed warm en smaakte zoals bekend. De tartaar in de zachte broodjes leek wat muf. In ieder geval niet helemaal vers gedraaid. Na het gebruik zijn we wel direkt uit de hel verlichte zaal verdwenen.

De bekendste broodjeszaak van Nederland zit vlak bij het café van René Froger, achter Tuschinski. De TL-balken strooien, nee ze smijten hun kille licht over ontelbaar veel witte tegeltjes. Barkrukken van verschillende hoogtes met skai zittingen staan aan formica bladen en tafeltjes. Achter de glazen vitrines liggen kilo’s voorgesneden vleeswaren. Ze worden bewaakt door platpratende Amsterdammers die niets ontgaat. In hun witte verplegerkleding herhalen ze alle bestellingen. Meestal krijg je er een bijdehante opmerking bij cadeau. Voor de beroemde kroketten wordt er naar iemand achter het frituur in de achterliggende keuken gegild. Op het versleten formica staat een grote bak mosterd. Ooit zat de stad vol met dit soort broodjeszaken, de bekendste was de keten Broodje van Kooten. Ze hebben het allemaal niet gered en zijn vervangen door wifi-coffeecorners met divans en lompe tafels waarop dikke boterhammen van het Vlaams Broodhuis worden geserveerd. Van Dobben draait echter als een dolle; op elk willekeurig moment van de dag zit het vol met mannen die niet de moeite nemen om hun jas uit te doen. Vrouwen voelen zich blijkbaar niet aangetrokken door de kleffe bolletjes die om het vlees worden heengevouwen. Een broodje ei kost € 2,- (de goedkoopste) en een broodje speciaal (tartaar, ei en ui) kost € 4,50 (op één na duurste). De krabsalade is een euro duurder maar die moet u echt niet bestellen. Verse jus, écht verse jus kost € 3,50. Het werkt ongeveer zo: u zegt mag ik een broodje halfom alstublieft? Direct wapperen als een bliksemschicht een paar handen in de vitrine. Op het moment dat u alstublieft heeft gezegd ligt er een berg vlees op een schoteltje. Als je goed zoekt vindt je ook nog een broodje. De snelheid waarmee ze hier werken is verbijsterend. De kroket is beroemd, maar ik snap niet waarom, het is een hele gewone kroket. De vleeswaren zijn kakelvers, maar ook dat is natuurlijk niet bijzonder, stel je voor dat het niet zo was! We begrijpen er hoe langer we hier zitten, steeds minder van waarom er zoveel mystiek rond Van Dobben hangt. De mannen die er met hun winterjassen aanschuiven duwen hun broodjes naar binnen, spoelen het met een glas melk weg en 10 minuten later zijn ze weer vertrokken. Het zijn ouderwetse broodjes op een ouderwetse manier gebracht die je ook alleen op de ouderwetse manier kan afrekenen, pinnen is niet mogelijk.

Ik snap het niet. Ik spreek de taal niet. Als ik de kille ruimte verlaat valt me pas op dat het ‘lunchsalon’ heet. Bij het woord salon denk ik aan lambrisering en comfortabele stoelen.

Ik kom er al als klein meisje ,ik hou van dobben,het is er altijd druk,de eetwaren altijd vers,heeft eigenlijk de tijd niet om oud te worden,nee voor mij is er maar 1 en dat is Dobben,ik woon nu de antillen maar zodra ik weer in amsterdam ben is dat nummer 1 waar ik naar toe ga