Voor de 2e keer binnen enkele weken hier gaan eten met een voucher ter waarde van €39! De eerste keer bestond het verrassingsmenu uit een bitterbal (amuse), diepvries carpaccio, aangebrande zalm en de derde gang bestond uit de keuze tussen kop koffie, kaasplankje of chocolademousse. En als extra een rokende kokkin.
De tweede keer bestond het menu uit wederom een bitterbal (zelfgemaakt!), een salade Nicoise, een konijnebout met saus op Maastrichtse wijze en als toetje een chocolademousse. Ik waande me echt bij de friture van Reitz.
Ditmaal geen rokende kokkin gezien; maar wel nog steeds een asbak naast de kookplaat. Die staat er toch niet voor niets?!
Beide keren zijn we inderdaad (on)aangenaam verrast!

Ik zal hier niet teveel over zeggen. Het was een aanslag op onze gezondheid. Het voorgerecht was ziekmakend bedorven. Het hoofdgerecht was aangebrand. Het toppunt was een rokende kok in de keuken. De keuringsdienst van waren erop af sturen is het enige wat moet gebeuren.

Super !, ontiegelijk attente bediening.
Die alles super onder controle had.De inrichting is lekker klassiek met mooi witte linnengoed , dan het eten het is geen sprookje ! maar gewoon echt klassiek goed Frans wat je geserveerd krijgt !
Prijs verhouding is niks aan op te merken , wilde dat hier meer plekjes van waren een Absolute aanrader !

Zaterdag avond, een avondje in Maastricht. Kwamen we opeens het restaurant Labrouche tegen, er hing buiten een menu kaart, waarop we duidelijk konden zien, wat ze te bieden hadden, en het ons zou gaan kosten. Het sprak me wel aan, en ging naar binnen. Net binnen gekomen, werden we gelijk vriendelijk begroet door een jonge heer. Het eten was prima, zeker in verhouding met de prijs-kwaliteit. Zoals we al op de ruit hadden gelezen; "No nonsense" bleek echter waar te zijn. We hebben een heerlijke avond gehad, en zullen dit zeker nog een keer doen. Het is een aanrader. Leopold

De inrichting is als vanouds dramatisch. Maar dat wisten we bij voorbaat, we komen puur voor het eten dat altijd stond voor simpel maar goed, eerste kwaliteit ingredienten zonder verdere fratsen. Jean Labrouche zelf blijkt niet meer in de pannen te roeren, dat doet nu zijn dochter? We kwamen als eerste binnen, maar de bediening had duidelijk meer aandacht voor de echte Maastrichtenaren die na ons binnen kwamen. Deze voorkeursbehandeling voor eigen soort was me bij eerdere bezoeken al opgevallen, maar werd dan even later gecompenseerd door een bord prima eten. Wat het eten betreft zal ik het kort houden. De kwaliteit is nog niet de helft van wat deze vroeger was, niet beter dan in een doorsnee eetcafé. Alleen de prijs is anders en wel twee keer zo hoog. Mijn lamsrack, in het verleden altijd prima, was meer bot dan vlees. Helemaal treurig werd ik van het kaal en verzopen stronkje witlof (eet meer groente!). Je zou denken, als ik de kwaliteit niet meer kan leveren, dan gooi ik in ieder geval wat meer op die borden, maar nee, zelfs dat niet. Om de schade binnen de perken te houden hebben we het nagerecht overgeslagen. Pinnen bleek niet te kunnen, dus mijn vrouw achterlatend ging ik op zoek naar een geldautomaat. We vierden onze trouwdag!