Weer bij Lech gegeten met het hele kantoor, en wat was het weer gezellig. De wijn smaakte erg goed en is van hoge kwaliteit. Ook het eten was uitstekend. De sfeer in Lech is typisch Oostenrijks en dus top en gezellig. We hebben weer de hele avond meegezongen op verzoeknummertjes!! Laat de winter nog maar ff duren;-)
'NET NIET'
Het Youtube-filmpje over Lech am Amstel is tien keer leuker dan het restaurant zelf. In deze clip worden kosten noch moeite gespaard om het Oostenrijkse Apres-ski-gevoel over te brengen. De vlag wordt gehesen en de zangers in Lederhosen maken keet. Jolig eten en zuipen de gasten er op los. Helaas blijft daar in werkelijkheid weinig van over. Ondanks dat de tent redelijk goed versierd is met ski's en hertenkoppen, zingen de vriendelijke obers en serveersters (in klederdracht) vooral Engelstalige liedjes. Foute Schlagers van artiesten als Udo Jurgers en Danny Christian laten ze heimelijk achterwege. Aan het einde van de avond wordt het zingende personeel -dat zich door zijn dubbele pet amper goed kan focussen op zijn core business: bedienen - afgelost door een forse zanger achter een piano die Elvis-liedjes zingt. Tja, 'Suspious Minds' is een lekker jaren '70-nummer, maar hoort absoluut niet thuis in het Duitstalige genre.
Maar er is meer aan de hand. Op de drankkaart staat niet dat Radler bier is dat gemixt wordt met frisdrank. Wie niet goed oplet heeft binnen de kortste keren met een halve liter Shandy voor zijn neus. Ook de gerechten zijn niet al te best. Dat de Oostenrijkse keuken buiten het land als niet bijzonder wordt ervaren is bekend, maar tich kun je gerechten zoals forel met gebakken aardappelschijfjes echt beter klaarmaken dan in Lech am Amstel gebeurd. Tip: serveer er bijvoorbeeld knuedel bij, dan heb je de echte Oostenrijkse smaak ten minste te pakken. En dat het ruim een uur kost om zo'n simpel gerecht als deze forel klaar te maken terwijl de tent niet vol zit, mag een faehler genoemd worden. Om over de prijs van de forel (17 euro) nog maar te zwijgen...
Nee, Lech am Amstel is leuk geprobeerd, maar heeft het 'net niet'.
Het idee achter dit restaurant is sympathiek, maar bij de uitvoering laten ze wat steken vallen. De bediening is erg vriendelijk en kan goed zingen. Het duurde echter bijna een uur tot ons voorgerecht verscheen en daarna nog drie kwartier tot ons hoofdgerecht op tafel kwam. Dit terwijl het niet druk was in de zaak. De kwaliteit van het eten was ook nog eens matig.
Hoewel de aankleding van de zaak top is (ski's buiten, hertengeweien aan de wand) was zeker de helft van het muzikale repertoire Amerikaans of Brits. Daarnaast zijn bepaalde gerechten niet goed overgenomen. Zo was de schnitzel erg klein! Ik neem aan dat ze hier klachten over gehad hebben, want op de menukaart hebben ze het gewicht van de schnitzel (180 gram) er naderhand bij gezet. Dit is natuurlijk geen oplossing: als mensen klagen over te kleine schnitzels, pas dan de prijs en hoeveelheid aan, maar ga niet op de kaart waarschuwen dat de schnitzel klein is.
Het idee van een restaurant als dit is dat het je in de waan moet laten dat je een avond in Oostenrijk bent. Doordat Lech am Amstel het Oostenrijkse concept niet 100% doorvoert blijf je echter toch het idee hebben dat je in Amsterdam bent, in een zaak die Oostenrijks poogt te zijn.
Bekijk voor je een mening achterlaat eerst even de doelstellingen van IENS. Dan weet je waar we naar op zoek zijn in een mening en wat we ervan verwachten.