Wat een teleurstelling! Klaarblijkelijk wordt er geen diner meer geserveerd sinds 6 mei. Voor de lunch is een klein hoekje van de zaal afegschermd voor à la carte eters, de rest is voor het buffet. Hoewel de zaal driekwart leeg was mochten we niet meer à la carte en werden we verwezen naar het buffet. Een onduidelijk buffet, waar ineens rechts nog wat warme gerechten stonden en het meisje aan de kassa was het duidelijk beu om dat aan al die domme bezoekers steeds weer te moeten uitleggen.

We kozen een broodje kaas (bleek uitgedroogde randjes te hebben wegens te lang liggen), een saucijzebroodje (dat zompig en vet bleek) een bakje aardappelsalade (brokken gekookte aardappelen met een plakje zalm erop gekwakt). Snelwegbenzinestationvoer, maar dan voor vier keer de prijs.

Het restarant is een complete afgang. De zaal is prachtig, net als het hele Hermitagemuseum. Absoluut een bezoek waard, maar mijdt dan Restaurant Neva, want dat wordt geheid een teleurstelling.

Drie negens geef ik niet snel. Maar Neva is deze meer dan waard. Wat een klasse! Reserveren per telefoon en mailen over een specifieke fles wijn (wijnnerds verenigt u) ging zeer snel en prettig. Volledig vegetarisch 5-gangenmenu van hoog niveau. De in zoutkorst geroosterde rode biet met mierikswortel en de aubergine van de barbecue zijn in smaak, structuur en presentatie een schot in de roos. Ook citrusdessert met roomijs (met bijpassende dessertwijn) was perfect. Maître-sommelier met gevoel voor humor en kennis van zaken. En ook nog eens goudeerlijk. Hier spreekt passie voor wijn uit alles! Jaloersmakende wijnkaart, met wijnen die goed passen bij de oosterse flirt en lichte 'touch' van de keuken. Lekker veel Duits bijvoorbeeld. Maar ook Nieuwe Wereld geen ondergeschoven kindje. En een wijnkaart met Didier Dagueneaus Sancerre Le Mont Damné erop voor maar 120 euro: klasse! (Helaas voor u: ik had de laatste fles 2007.) Strakke, maar warme inrichting, mooie verlichting. Zicht op de open keuken. Goede communicatie tussen keuken en bediening. Wereldrestaurant. Niks meer aan veranderen! Nu al heimwee...

not the first place you would think of for an evening meal but after eating here, it will be now ! 5 courses at absolute michelin star level ,nice inventive amuses ,one that tasted like a big mac , but then in a good way ,beetroot roasted in a salt crust with horseradish ..fantastic ,perfectly cooked sea bass , jerusalem artichoke with truffel , and i think the most interesting and tasty duck i have ever had , service was as it should be, good wine and all for a reasonable price.

De reservering begon 23 maart om 12:00 al vervelend. Via de eigen website, maar tot heden geen reactie. Daarna tot half vijf, drie keer gebeld. E-mail nog steeds onbekend...
Bediening was erg attent. Voorgerechten in orde maar gezien de status van de chef en de inrichting was er bij de tartare al een mismatch; twee lange pezen met vlees eromheen. Zeker bij rauw vlees moeilijk te kauwen, dus weggelaten. Maar goed in gezelschap van een Portugese vriend wilde ik niet onnodig kritisch zijn.
Vanaf dat moment begon de ellende. De ¨zwarte brigade¨ hield overleg met de chef, niet over de tartare, maar die begon te schreeuwen, en plein public, vanuit de open keuken en de gehele clientèle kon mee genieten. Plaatsvervangende schaamte bij de bediening.
Het hoofdgerecht; Côte de boeuf, vergezeld met een ragout van beenmerg en slakken. Prima wijn en spijs, Côtes du Rhône wijn en de aardappelpuree a la Robuchon.
Maarrrr het vlees was rauw, nee niet rare of zelfs blue of saignant. Zonder ingewikkeld te doen, 80% van het getrancheerde vlees was overduidelijk donker paars rood, volledig, rauw. Eerder ongetrancheerd aan tafel getoond, leek de côte een mooie korst te hebben. Eenmaal getrancheerd had de korst ook de juiste dikte. Echter in het garingsproces was duidelijk iets misgegaan. Dat kon het gietijzeren pannetje met extra doorgegaard vlees, waar ik juist geen liefhebber van ben, niet goedmaken. Gezien het gezelschap voelde ik me bezwaard om het direct terug te sturen. Na een paar goedbedoelde happen keken we elkaar aan van; dit kan echt niet.
Ditmaal vroeg een dame of alles in orde was. Nee, rauw dus. Duidelijk ook zichtbaar, dat had al bij de uitgifte opgemerkt moeten zijn. Overigens vriendelijk gemeld maar de reactie was zo onverschillig of arrogant dat mijn bloed er van kookte. Het bord werd opgehaald en ging NIET naar de keuken maar naar de afwas en een terugkoppeling bleef uit! Bewijs weg en erg onprofessioneel! Signaal naar de klant; U bent volledig onbelangrijk! Erg hautain of onverschillig. Na afloop liep ik naar de chef en sprak hem beleefd toe dat het vreemd was dat hij zijn personeel hard in het openbaar afsnauwde. Zijn reactie; Jammer dan!
Ja, jammer en nooit meer! Ja daar konden de afgeslagen en ter compensatie aangeboden koffie ook geen verandering in brengen. De heer in de bediening bedacht in overleg nog een korting. Ik weet niet eens hoeveel; als de Chef het niet meer interesseert wat maakt het dan nog uit?

At Neva, as I expected, chef Ricardo - present behind the kitchen's counter - and a food experience that looks like him: solid knowledge of the bases of classical cuisine, strangely unconventional in style, appearance and taste but without getting weird and within the confines of the modern, neutral, half-open space of a ' restaurant at the museum' .
Got enchanted by the eclecticism of the dishes- it mingles Japan, French bistro, grandma's, new Scandinavian etc - but all distilled to reach that edgy simplicity of ' less is more'.
This chef doesn't arrogantly back up about bringing small changes in a listed dish if requested and if possible-in this way my friend although allergic to dairy enjoyed a full dinner too.
The plates are obviously not aiming to made you reach full satiety; nor to knock-out your taste buds from the first round or to visually scream to you from the plate : 'watch me!'
This is because they don't need to. Their discrete sophistication looks spontaneous but nothing is less true.
I had the scallop raw and prepared, the Jerusalem artichoke with winter truffle and what I thought it might be a hint of chervil. The Veal Tartare - my favorite- is a powerful construction of cholesterol-rich delicacies as a slightly smoked egg-yolk, crispy chicken skin and diced veal tong. About health concerns: no worries , the quantity makes it absolutely harmless (it's a starter).
' Our' waiter was really good in hiding his little hautain air under smiles and prompt service so it didn't really bothered; what did bothered me although I didn't mention it right away was that the 'room temperature' still water we ordered came at fridge-room temperature as we found out after pouring - and therefore was undrinkable to us.
Between two fresh mint teas that looked like funny upside-down gardens in my cup, I managed to spoil myself with a glass of Mouet that beautifully matched the Tartare - (as weird as this might sound for some).
I am curious about the other dishes, Ricardo's style is right up my street. Although pricey, my feeling was that I' ve got what I paid for. But once more, I am not a quantity eater.