De Vierambachtstraat en omgeving kunnen best een aardig eetcafe gebruiken, want op horecagebied heersen daar treurnis en patserigheid. We waren daarom blij verrast dat het lege, door Chinezen verlaten restaurant om de hoek van de Meineszlaan en de Vierambachtstraat in gebruik werd genomen door een nieuwe uitbater. 'Wat de pot schaft'heet het kersverse etablissement met zijn fraaie terras. Vooral dat terras zag er aanlokkelijk uit in het koesterende voorjaarszonnetje. Bij de deur een lange lijst met snacks en aanprijzingen van Hollandse gerechten die je ook kunt afhalen. Veelbelovend, dus besloten wij om hier maar eens te gaan tafelen. Reserveren hoefde niet, verzekerde de semi-toffe peer achter de bar (de eigenaar?). Hij had gelijk. De eetverdieping, waar op 1 van de donderbruine tafeltjes een in huisvlijt vervaardigde groene pluchen slang lag te pronken, was leeg en verlaten. Daarom verbaasde het ons dat er geruime tijd niemand kwam om de bestelling van een aperitiefje op te nemen of de menukaart te brengen. Toen we na een stief kwartier vroegen of we soms wat mochten drinken, kreeg de middelbare moeke, die als serveerster optrad, het ineens heel druk. 'Ik moet eerst schoonmaken', verkondigde zij gejaagd. Redderig bewerkte zij alle tafels met een natte lap. De onze sloeg zij over. Wel bracht zij uiteindelijk twee glaasjes wijn, die zij op de bekruimelde placemats van onze voorgangers neerpootte.
'Mogen wij de kaart?'vroegen wij.
'Ehm...'
'Nou, we wilden dus wat eten...'
'U kunt kiezen tussen gebakken vis met patat en spruitjesstamppot. Je, het heet hier tenslotte 'Wat de pot schaft'.
Daar had Moeke een punt. Maar toch ook weer niet. Want kan die pot nou echt niet wat anders, leukers, originelers schaften dan gebakken vis en stamppot?
Wegwezen!
Misschien proberen wij het terras ooit nog uit. Een wit wijntje op een zonnige achternamiddag, met uitzicht op Heemraadssingel en Vierambachtstraat is niet verkeerd. Maar dan wel graag met een schone placemat.

Ik was met twee vrienden en wilde snel even iets goedkoops en eenvoudigs eten. Nu ben ik geen liefhebber van (eenvoudig) Hollands eten maar ik wilde dit tentje een eerlijke kans geven. Het was zowaar redelijk druk in de zaak (ik passeer de zaak dagelijks rond etenstijd en zie relatief weinig mensen zitten).

Het interieur is eenvoudig en verzorgd, niet mijn smaak, en heeft wel iets gezelligs. Er is geen kaart, slechts: wat de pot schaft. Vandaag was het kibbeling met friet en salade. Dit staat alleen op een bord op de gevel. De bediening deed er vrij lang over om de bestelling op te nemen en nogmaals vrij lang om het te serveren. (Misschien omdat het buitengewoon druk was?) Bovendien kreeg een iemand uit het gezelschap pas zijn eten toen de rest al klaar was (we hebben wel even gewacht, maar op een gegeven moment werd het eten echt koud...) De bediening was wel vriendelijk en heerlijk Rotterdams.

Het eten werd geserveerd in een grote portie, royaal voorzien van saus. Ondanks dat het eten spotgoedkoop is, miste ik een stukje creativiteit - het is echt standaard Hollandse prak. Zoals men dat thuis kookt.

Ondanks dat ik geen hoge verwachtingen had, wist WDPS me niet te verassen. Het eten is degelijk, standaard en niet bijzonder, het restaurant eenvoudig maar verzorgd (dit is tegenstelling tot veel andere eet- en afhaaltentjes in de buurt). Nu ligt de lat ook niet hoog voor een tentje op de hoek, waar je voor minder geld eet dan dat je zelf kunt koken. Toch denk ik niet dat ik nog eens terugkom, gewoon omdat deze Hollandse prak mijn smaak niet is en dat wordt niet goedgemaakt door compenserende kwaliteiten.

Als buurtbewoner hadden we zo gehoopt op een leuk eetcafe. De reclame "het goedkoopste restaurant" en de schreeuwerige gokkast en aangeplakte rommel deed de hoop snel vergaan. We hebben er nog geen mensen zien eten, wel mensen aan de bar. Ook wordt er gerookt :(

Misschien toch eens de stoute schoenen aantrekken?