Een feest van herkenning! De familie van mijn vaders kant komt uit Indonesie, en ik heb nog lange tijd mogen genieten van de kookkunsten van mijn oma. Pierre is de eerste kok die het voor elkaar krijgt om die authentieke smaak - zoals ik die ken van mijn oma - nog verder te verfijnen met de (midden) Javaanse keuken.
Toegegeven: de entourage op de camping is niet wat je verwacht als je er voor het eerst komt, maar inmiddels ben ik er al meerdere malen terug geweest. Een tip die ik wil geven om teleurstellingen te voorkomen: het is helemaal niet vergelijkbaar met datgene dat je bij de Chinees haalt. Voor sommige dingen moet je een bepaalde smaak ontwikkeld hebben. Ik ken (autochtoon Nederlandse) mensen in mijn vriendenkringen die minder enthousiast zijn over dit restaurant dan ik zelf. Maar het meenemen van mijn eigen ouders was ronduit een doorslaand succes!

Je twijfelt even, als je een bord met Sate Babi Boys ziet staan dat je regelrecht een camping op leidt. Toch maar doen. Aan de overzijde van een groot grasveld staat een restaurant met een terras aan het zwembad. Gastvrije ontvangst, een spontane babbel over de locatie en de gasten die Sate Babi Boys aantrekt (voornamelijk gasten van buiten de camping). We bestellen op aanraden van onze gastvrouw de rijsttafel om van alles te kunnen proeven. Twee grote rechauds komen vol te staan met schaaltjes heerlijkheden. De pedis is niet echt pedis, de Ajam Pedis smaakt zelfs wat vlak, maar het overgrote gedeelte van de gerechten zijn van goede kwaliteit. Uitschieter: de Gado Gado en de Sate Ajam. Bijzonder lekker. Veertien gerechtjes voor 19,50 p.p. Inclusief bier en fris betalen we 53,00. Conclusie: een locatie die je niet echt verwacht, maar op dat campingterrein zit een heel goed eetcafe waar ik zeker vaker terug zal komen!