Na een lange wandeling langs het strand en door de haven van Scheveningen. Door het koude mistige weer ademde de haven noeste arbeid uit. Ruw en realistisch. Vissersboten aangemeerd bedrijven die de vangsten meteen verwerkten, zodat de vis vers het distributie kanaal in kan en vers bij de consument op het bord komt te liggen.
Voor een late lunch stap ik “Zo” binnen, een leuk tentje, waar ik al eens eerder geweest was. Ik herinnerde me dat het er toe ijskoud was en het tentje verwarmd moest worden door 1 kachel in het midden van de zaak. Dat lukte toe nauwelijks. Het gaf wel sfeer. Iets gemoedelijks gemeenschappelijks. Mensen zaten lekker aan de tafeltjes dicht bij de kachel, aan de koffie of thee met heerlijke zelfgemaakte cake of taartjes. Moe en koud stap ik binnen. Het zaakje ziet er nog steeds zo uit als ik me herinnerde. Gezellig, maar vooral functioneel. Een beetje alternatief. Verschillende soorten stoeltjes en tafeltjes. Rijtjes inklapstoelen tegen de muur, uit een oude bioscoop of kerk, met klassieke ovale tafeltjes ervoor. Lange banken met aan een lange tafel. Tafeltjes en stoeltjes lijken zo uit de tuin, te komen en andere weer zo uit de jaren 60. Alles door elkaar. Er staan vazen met bloemen, liggen verschillende gestoffeerde kussentjes en stapels tijdschriften. In het midden staat een grote vitrine die tevens dient als kassa en toonbank. De vitrine staat vol met heerlijke producten taarten en cakes. Naast de kassa staat een heerlijke cake met frosting totaal “In your face” Het is allemaal heel smakelijk gepresenteerd in een nuchtere setting, “basic” met kleur. Een groot krijtbord aan de muur verteld dat ze heerlijke biologische gerechten hebben, gezonde vruchtenshakes en brood van het Vlaamsch Broodhuys.
Het is even wachten voordat de bestelling opgenomen wordt, en niet echt omdat het druk is. Later blijkt dat de dames sowieso niet erg hard lopen. Ik kan er mijn vinger niet echt op leggen. Ik zie om me heen dat meerdere klanten op hen af moeten stappen om iets gedaan te krijgen. Ze zijn dan heel vriendelijk en regelen wat er gevraagd wordt, maar het concept bedienen lijken ze er express uit het bedachte format gehaald te hebben. Alsof het eten en de entourage genoeg moeten zijn om de toch flinke prijzen 17,50 voor een vissalade (uiteraard) een shake en een koffie. Het lijkt een soort uit de hand gelopen hobby voor de dames en ze lijken zich er van doordrongen dat hun hobby ook leuk moet blijven.
Het gemoedelijke en gezellige kouconcept blijkt eveneens gehandhaafd. Een kleine kachel voor een te grote ruimte. Dit keer zit ik helaas te ver van de kachel en te dicht bij de deur om het gemoedelijk en gezellig te hebben. Als dan ook nog de voorraad aangevuld wordt door een nors kijkende meneer die de deur gewoon open laat staan, heb ik het wel gehad. Het wordt zo wel erg nuchter en “basic”, ondanks de heerlijke lunch. Ik reken af en geef tot mijn schrik toch de gebruikelijke 10 procent fooi. Niet verdiend, want al het goede van het eten werd teniet gedaan door de hoge prijs, de bediening en uiteindelijk ook de doorgeslagen nuchterheid van de entourage.
|