Op woensdag 7 maart schoven we met vier personen aan voor een diner. Een glas wijn vooraf zou ons smaken. Het trof: men had net een wijnproeverij gehad, en er stonden nog wat flessen open. Dat leverde ons een mooie, italiaanse witte wijn en een lichte, rode op. Erbij kregen we heerlijk, knapperig, robuust brood, dat we doopten in een fraaie olijfolie met kruiden. Zo lekker, en in de zaak te koop. Die namen we na afloop mee! Dan de hoofdgerechten. We hadden de keus uit slechts drie: vegetarisch, vis of vlees. Het vlees was lam. Dat heeft een uitgesproken smaak, en daar moet je van houden. Vegetarisch is ook niet ieders smaak. Ik vind keuze uit drie, voor een zaak als deze, te beperkt. We wilden vlees, en namen dus maar het lam. Natuurlijk hadden we ook kunnen kiezen uit de voorgerechten, maar... krijg je dan voldende? Enfin, we aten uiteindelijk met smaak van het lam en de vis. En ook het minitoetje: witte schocolade met een bolletje caramelroomijs was niet te versmaden. Koffie erbij, en zo heerlijk gegeten.
We werden meteen bij binnenkomst vriendelijk welkom geheten en de jassen werden aangenomen. Een tafeltje mochten we zelf uitzoeken, en weg was de bediening. Rap daarna verscheen een ander, die ons de tapenade bracht. De eerste adviseerde ons daarna weer met de wijn. Om de bediening vervolgens eigenlijk alleen nog te zien bij het uitserveren van de gerechten. Wat bovendien op een ietwat 'strenge' manier gebeurde: "wilt u uw bord even opzij zetten, dan kan ik de schaaltjes plaatsen". Bij vertrek werden we weliswaar vriendelijk nagezwaaid, maar toen hadden we ons zelf (ook de twee tachtigjarigen) al in de jassen geholpen en stonden we buiten voor de zaak. Iets meer aandacht en warmte voor de gast zouden we hebben gewaardeerd.
Wit met paars. Dat overheerst. En groen natuurlijk. Leuke gadget bij binnenkomst: een echte open haard achter glas. Ruime zit aan de verschillende tafels. Wij zaten, intiem tussen twee witte vitrages. Een rek met kleurige en verschillende wijnflessen aan een muur. Maar ook een echte etalage, waarin je voor voorbijgangers wel een beetje nadrukkelijk te kijk zit, afgescheiden van de rest van het restaurant, en badend in het licht. Je kunt er ook voor kiezen om in de doorgang van de ene ruimte naar de andere te gaan zitten, iets onopvallender, maar dan wel met voortdurende loop achter je rug. Strakke inrichting, wel sfeervol en een rust uitstralend.
Parkeren is lastig; Groenland ligt aan een drukke, doorgaande weg. Je moet de zijstraten induiken of een eind lopen. Men noemt zich een biologisch kwaliteitsrestaurant. Dat proef en zie je wel. De gerechten zijn goed van smaak en structuur, mooie porties.
|