Half augustus met mijn dochter hier een grote rijsttafel gegeten. Met 2 personen is zo'n rijsttafel meer dan genoeg en ons werd (bijzonder aardig) afgeraden een voorgerecht te nemen. En daar waren we ook echt blij mee. Maar wij zagen om ons heen dat de schaaltjes voor 3 personen niet groter waren dan de onze en dat het met 4 personen schrapen was.
Nog steeds is het allemaal even lekker dat moet gezegd worden. Maar het is hier een absolute fabriek en gezellig tafelen is er niet bij. bediening is aardig maar absoluut ongeinteresseerd. Heel veel toeristen die dit fenomeen willen meemaken. Zorg ervoor dat je niet boven naast de bar aan een 2 persoons tafeltje komt te zitten want daar heb je heel veel last van wachtende mensen aan de bar en personeel dat er steeds langs moet. Dus een goede rijsttafel voor een redelijke prijs ja: gezellig uit eten: nee. Toilet daar moet je de trap op voor naar boven, dus goed ter been zijn.

Om het heel kort te beschrijven: dit restaurant is een touristtrap die nog voortborduurt op sucessen in een ver verleden. Het eten staat niet in verhouding met de prijs. De duurste rijsttafel was een geheel van kapotgekookte vleesgerechten en zompige groente: heel teleurstellend. En duur!

Wij hadden gereserveerd maar moesten desondanks 10 minuten wachten aan de bar op een tafel die vrij kwam. Jammer maar goed, vergeven. De zaak zat helemaal volgeladen, waardoor je je tussen de stoeltjes en de druk af en aan lopende bediening moest door wringen. Gaf wel een mooi inkijkje in de keuken en daar zag ik tot mijn verontrusting weinig Indonesiërs in de keuken staan.

Gelukkig kregen we een ruime ronde tafel voor met zijn twee. Dat compenseerde voor de toch ietwat benauwde ruimte (de vele spiegels kunnen dat niet compenseren). We bestelde de duurste rijsttafel (Rijsttafel Istemewa). Een gigantische hoeveelheid aan kleine vlees en vegetarische gerechtjes. Naar mijn mening te weinig vis. De beschrijving was dat de plateaus mild, medium pittig waren en dat ze het beste ook in die volgorde genuttigd konden worden. We bestelden rode (huis)wijn en bruisend water. De wijn was lekker. Ik verbaas me er telkens weer over dat restaurants in NL meer dan 6 euro durven te vragen voor water, maar dat terzijde.

De bediening (een vriendelijke man van Sumatra) adviseerde om niet de pittige variant van Daging Rendang te nemen. Wij volgden zijn advies maar ik kreeg wel een schoteltje om de pittige variant te proeven. Gelukkig heb ik zijn advies gevold want de pittige variant is hier echt buiten proporties pittig. Ik heb veel pittige Indische gerechten gegeten (ook in Indonesië zelf) maar wat ze hier durven voor te schotelen overstemd dat allemaal bij elkaar. Enfin, de milde variant was gelukkig erg lekker. Het eten was goed verzorgd en smaakte goed.

Puntje van kritiek is dat het niet echt Indisch is. Ik informeerde naar de plaats van afkomst van sommige in mijn ogen niet Indische gerechten en gelukkig gaf de bediening toe dat dit gewoon Chinees was. De Indische keuken werkt niet op die manier met Anijs of Paksoi. Het smaakte overigens wel lekker moet ik toegeven maar ik miste soms de typische kruiden die de Indische keuken rijk is.

Al met al vindt ik Tempo Doeloe eigenlijk te duur vergeleken met andere tenten die vergelijkbare (of betere) rijsttafels bieden. Het eten is smaakvol maar niet altijd echt Indonesisch. De bediening selectief (sommige gasten werden in hun jas geholpen en wij dan weer niet, voor sommige gasten werd water bijgeschonken wij moesten dat weer zelf doen).

Of ik nog terug kom? Misschien wel.

Vanavond wederom heerlijk gegeten. Naar mijn smaak de lekkerste Indische keuken van Amsterdam. Goed verzorgde gerechten, perfect gekruid,aardige bediening. De beste Lempers die ik ken en hele goede Pangsit. Mijn favoriete gerecht is Ajam Opor. Zeker niet een te kleine portie, geserveerd met witte en gele rijst, groenten, atjar en krupuk. Ik was er al weer een tijdje niet geweest maar het smaakt nog steeds voortreffelijk! Als je op tijd gaat (rond half 7) zijn er nog niet veel toeristen en heb je ruim de plaats om te genieten van een goede Indische maaltijd.

Vroeger was het hier sfeervol met een hartelijke bediening en werd uitgebreid de tijd genomen om alle gerechten toe te lichten. Tegenwoordig vind ik het een totaal andere zaak, wat duidelijk nadeel heeft ondervonden van de enorme populariteit. De grote rijsttafel wordt bijvoorbeeld neergezet met de uitleg: "deze gerechten zijn mild, deze redelijk spicy en de laatste spicy waar vroeger alle gerechten individueel werden toegelicht. Hoe weet je wat wat is? Op de vraag of een karaf water geschonken kon worden werd geantwoord dat het niet kon. Sinds wanneer werkt de kraan niet meer? De prijzen zijn fors, dus een karaf water zou er toch vanaf moeten kunnen. Wat een goodwill je daar tegenwoordig mee kan creëren...
Het gaat hier dus alleen nog maar om geld. Bij aankomst word je nauwelijks te woord gestaan maar direct naar de bar achterin gedirigeerd, ondanks dat je keurig op het afgesproken tijdstip binnenkomt. Dat het druk is begrijp je, maar een welkom heten moet toch nog er af kunnen? Er is niet veel meer over van de vroegere tempo doeloe helaas. Het charmante restaurant heeft plaatsgemaakt voor een erg commerciele tent. Doodzonde. De service verpest het prima Indonesische eten.