Met wat druilerig weer naar Heeze voor een memorabele lunch. We settelen ons in de luxe lounge ruimte aan de open haard, Jessica de sommelier neemt het aperitief op. We kiezen de droge witte Chileense PX 2010 (die we kennen van de zoete sherry) van het huis Cucao. Een mooi rijk aroma met hints van amandel en sinaasappel, complex en elegant in de mond. De amuse hapjes worden uitgeserveerd, een bolletje Luchtige soja van yuzu met zwarte sesam en een puntzakje met krokante graansoorten, op een driehoekige tegel cilinder tartaar van tomaat en yoghurt, een lepel met verse kaas, kerrie, galanga en limoen en een kroepoek met champignon, crème van cantharel en poeder van blauwe spar. Mooi uitgebreid smakenpalet waar de mond van opwarmt en die de geheimen van de rijke wijn ontluikt.
We gaan naar tafel voor de luxer amuses. We kiezen een tafel bij het raam, keurig ingedekt met fijn linnen, elegant zilverwerk en mooie glaswerk. Peter Paul de andere sommelier presenteert de begeleider voor het voorgerecht. Een Portugese Vinho Verde 2010 van het huis Vinhos Norte gemaakt van Loureiro, stuivend floraal aroma met sprankelende frisheid, lichte elegante afdronk.
De eerste amuse die we nog met de PX combineren is een bolletje gumbave mousse met een vulling van oester op een schijfje appel in een subtiel soepje van iki-bier en mint. Een erg verfijnde smaakbeleving, zalig.
De tweede amuse was een lust voor het oog een een streling voor de tong. Bonbon en quenelle compote van pompoen, met structuren van maïs en groene curry, zilveruitje en popcorn. De bonbon was van witte chocolade en de kern was bevroren, een tweetraps beleving. De popcorn was in smaak en structuur een aangename aanvulling. Een top vegetarisch gerecht.
Het voorgerecht is opgebouwd rond twee quenelles heerlijke noordzeekrab. Twee luchtige cilinders met een hint van gember met hierop ieder een plakje tonijn, quenelle avocado ijs op gepofte wilde rijst, avocado schijfjes, crème van soja en gel van gepekelde gember. Wat een subtiliteit! (9,8)
De wijn voor het eerste hoofdgerecht wordt uitgebreid door Jessica ingeleid. Een absolute topper uit Hongarije van het huis Bussay gemaakt van Szürkebarát (pinot gris) 2008. De wijn wordt ondanks zijn leeftijd eerst nog gedecanteerd om het aroma wat te verzachten. Indrukwekkende neus met tonen van fruitige toffee en overrijp fruit, in de mond complex en een lange afdronk. Uit de keuken wordt een aardewerkschaal met de vorm van een vis , met dubbele bodem, waarin een prachtig stuk gegaarde tarbot, gepresenteerd. Onder de geperforeerde bodem ligt specerijen mengsel dat de vis verrijkt met een subtiele smaak. De vis gaat terug naar de keuken om gefileerd en gegarneerd te worden. Een verfijnde limoenbotervinaigrette met hints van kerrie, gegrilde sint jakobsmossel, cilindertje gebakken brood verzadigd met sap en een groenten garnituur met groene asperges en bospeen . Een hemels gerecht, wederom zeer subtiel en verfijnd een echt meesterwerk. En wat een excellente combinatie met de wijn! (9.9)
De wijn voor het tweede hoofdgerecht wordt weer door Peter Paul van technisch commentaar voorzien. Een spierballenwijn uit Italië, Montefalco rosso 2007 van Colpetrone, een blend van 70% Sangiovese,15% Sagrantino en 15% Merlot. Donker robijnrode met tonen van kers en braam en hints van vanille, in de mond krachtig met enige kruidigheid en een droge lange afdronk. Uit de keuken drie bereidingen van Hollandse haas, rug met super cuisson en bestrooid met stukjes pistache, medaillon van de bout met cumberlandsaus en aan een botje in een kogel gestoofde hazenbout. Onder de rug een bedje van romige schorseneren met spruitenzalf een druppels gel van Vacherin Mont d’Or kaas. De rug was de topper met een rijke maar niet te zware wild smaak, frappant was dat de witte Hongaarse wijn bij dit vlees overeind bleef. De rode was krachtig in kon de combinatie prima aan. Het vlees had af en toe een hint van chocolade, super lekker weer (9,8)
De dessertwijn mag geschonken worden en Jessica verteld er weer een uitgebreid verhaal bij. Uit Duitsland (Pfalz) een Sweetheart 2010 van Oliver Zeter gemaakt van laat geplukte Sauvignon Blanc. In de neus tonen van passievrucht en citrusfruit, in de mond mooie zuren die bij het gerecht op rode grapefruit gaan lijken en een ronde fruitige lange afdronk. Het pre dessert bestaat uit een roos van lychee met een granité van mango, quenelle ijs van kokos, sap van verse passievrucht en druppels gel van galanga. Een mooie overgang van de stevige haas naar het zoet-zure dessert.
Op het bord weer een mooie compositie waarbij de halve citroen meteen opvalt, gelukkig is het schijn wat bedriegt. Hij is gemaakt van een citroenmousse ondervuld met wat citroen compote, verder nog een schijf gemarineerde citroen, stukje gekonfijte citroen, quenelle yoghurtijs, blokjes van witte chocolade, druppels basilicum en met gin afgewerkt met enkele anijscressjes. Mooie zuren die uitstekend samensmelten met de wijn en die worden afgewisseld met de kruidige basilicum druppels. Genieten ten top. (9.7)
Als afsluiter de espresso, als friandise pralines op een lepel en in een kom blokjes kersengelei met “eau de vie” van gewurztraminer. Vooral de blokjes zijn erg lekker. Hierna nog een bord met een vijftal heerlijke petit fours en alsof het niet op kon nog een chocolade lolly gevuld met ijs. Helemaal voldaan kun je dan om de rekening vragen.
De bediening is prima, onder het toeziend ook van Sonja de maître loopt alles tot in de puntjes verzorgt zonder het bourgondische uit het oog te verliezen. Twee sommelier als hoofdrol spelers maken het feest compleet, super enthousiast vol met kennis en talent. Peter Paul is meer gericht op het technische gebeuren achter de wijn terwijl Jessica meer een allemansvriend is die ook de minder gepassioneerde wijnliefhebber aanspreekt. Prima verhalen over smaken die je te wachten staan en algemene informatie met een vleugje romantiek trekken de aandacht.
Prijs kwaliteit is uitstekend, ondanks de DWTS aanbieding is er geen enkele concessie gedaan aan de kwaliteit, chapeau! Nico de chef blijft perfectioneren en verfijnen, de 19 punten bij Gault Millau zijn dik verdient. Tot de volgende keer, bedankt! |