wartenbergh

New Season was de eerste weken van januari gesloten wegens verbouwing. Een lik verf, nieuwe toiletten, bar en één lange bank maken samen een eenvoudige maar verzorgde indruk. Verwacht verder geen verrassingen: de kaart is ongewijzigd en de Maleisische kok van New Season bedient naast enkele Maleisische en Thaise gerechten vooral de Chinese keuken met gerechten die zich aan Westerlingen laten verkopen.

New Season heeft een gevarieerd aanbod aan soepen en ze liegen er niet om: de bouillon van de Won Ton soep (€ 3,60) is heerlijk, net als de garnaal. Ook de Maleisische kippensoep is voortreffelijk en heeft met zijn gebakken uitjes en taugé iets weg van saoto-soep maar gezegend met een veel rijkere, vollere smaak (€ 3,60).

Hoofdgerechten zijn als kleine en normale portie te bestellen – heel fijn. Ik bestel een kleine portie For Nam (geroosterd buikspek, € 8,80) en hoewel niet vermeld op de kaart kan ik ook Chinese bloeiende kool als kleine portie bestellen (Choi Sum met knoflook, € 8,00). De For Nam is ongekend goed bereid. Heerlijk knapperig, uit de oven en subliem van smaak in al zijn eenvoud. Apart wordt een '5-spices'-saus geserveerd, subtiel van smaak en daardoor niet overheersend. Lekkerder For Nam ben ik in Amsterdam niet tegengekomen. De groenten zijn eveneens perfect bereid. Een andere aanrader is de Maleisische laksa noedelsoep: een rijk gevulde kerrie/kokos-soep (€ 12,00). De kok verraadt aangenaam zijn wortels: de soep kan zich meten met die van Nyonya Malaysia Express (een van de betere Maleisische restaurants in Amsterdam).

Toch is het niet allemaal 'oh en ah' bij New Season. Wees niet verrast als je een ander gerecht geserveerd krijgt dat je besteld hebt. Soms pakt dat goed uit - ik heb er de Maleisische kippensoep door 'ontdekt' of slecht: tijdens een tweede bezoek een verkeerd biefstukgerecht krijgen, dit aangeven en het binnen 2 minuten (!) in een andere saus vermengd retour krijgen. Fusion cooking OK, maar zo?

Samenvattend is New Season een aanwinst in een gebied waar je beducht moet zijn geen 'tourist trap' binnen te stappen. Je kunt er goed eten en de vriendelijke bediening is - sinds de verbouwing - beter bij de les, een verbetering dat voor mij meer gewicht in de schaal legt dan een lik verf.

Deze recensie is een samenvatting van 3 bezoeken.

Als je hier een half jaar geleden op ’Thaise keuken’ zou zoeken krijg je 90 restaurants voorgeschoteld. Een tiental, van casual tot chic, heb ik bezocht. Songkram, sinds 5 maanden de 91-ste telg binnen deze ogenschijnlijk verzadigde categorie, durft het aan in economisch zwaar weer haar deuren te openen in de ’toeristenvrije’ Marnixstraat. De nadruk ligt op de authentiek Thaise keuken.

Bij binnenkomst valt de mooie bruin-rode houten vloer op. Tafels staan ruim genoeg uit elkaar en 2 kroonluchters geven aangenaam licht. Alle Thaise tradities ten spijt prijkt haar koninklijk paar hier niet aan de wand, ik zal het zonder hun wakend oog moeten stellen.

Kaeng Jued Woensen (€ 6,50), is een soep van kool, koriander, bos-ui, kip en glasnoedels die je zelden op de kaart ziet. De eerste hap smaakt iets vlak, maar direct daarna ontpopt deze soep zich tot de laatste druppel in een heerlijke, puur smakende Thaise traktatie. Klasse! De Tom Yam Kai (€ 6), een 'klassieker', smaakt eveneens voor-tref-fe-lijk!

Er zijn Thaise restaurants die diepvries-talapia simpelweg als ’vis’ voor € 20+ op de kaart durven te zetten. Hier niet, ik bestel een hele dorade, subliem bereid op een nota bene drukke avond. Niet eerder at ik zulke goed bereidde vis bij een Thai! Een andere verrassing op de kaart blijkt Moe Yang (€ 16) te zijn, ook weer een gerecht dat je niet vaak tegenkomt. Het varkensvlees is gemarineerd, vermoedelijk geroosterd en wordt geserveerd op een spaarzaam bedje van kool met een schaaltje heerlijke fris-pittige saus.

Goed eten weet Songkram aan een minstens zo goede service te koppelen. Haar Thaise serveersters zijn vriendelijk en spontaan: zo hoef je niet om een karaf water te vragen, het huis biedt dit gewoon aan. Als de drukte het toelaat, vraagt de klantgerichte, oprechte en meedenkende Hollandse eigenaar ongedwongen naar je indruk. Songkram blijkt inderdaad geen koninklijk, wakend oog aan de wand nodig te hebben om goed eten voor te schotelen en is een regelrechte aanrader!

(samenvatting van 2 bezoeken en 1 thuisbezorging).

Songkram bezorgt ook, ik laat 2 gerechten aanrukken: Yam Neua (€ 9), een heerlijk fris-zure, pittige salade. Buitengewoon goede biefstuk, rode ui, munt, ze zijn allemaal in de juiste grootte gesneden waardoor de smaken goed harmoniëren. Pla Muk Prid Sod (€ 13,50) bevalt minder. Ondanks verse groente met een perfecte beet, is het de wat taaie inktvis die roet in het eten gooit.

In 1993 als eerste Chinese restaurant in Europa beloond een Michelin-ster en in 2005 met een tweede… Al jaren heb ik Sichuan Food een bezoek willen aandoen en eindelijk komt het er van. Hoewel stijlvol, doet het interieur niet bepaald Chinees aan. Je waant je in 1970 in een stijlvol Frans restaurant waar de tijd sindsdien is verstomd. Het geeft niet: de tafels zijn aangenaam gespatieerd en bevolkt door keurige 55-plussers.

Het 'Sichuan Delight' 5-gangenmenu spreekt me aan dat 'dagelijks een verrassing is omdat de kok dit samenstelt uit de verkrijgbaarheid van de beste dagverse producten'. Ik vraag de gastheer hoe de kok daar vandaag invulling aan geeft. De man is niet te verstaan: noch in Nederlands, noch in Engels waardoor het verrassingselement gegarandeerd is. Een Nederlands sprekende collega geeft uitleg waarop ik het menu bestel.

Een hors-d'oeuvre bijt het spits af met 2 dim-sum pasteitjes en loempia welke goed smaken, maar de gebakken oesters zijn een teleurstelling. Taai (te lang gebakken), een te kruidige saus en vergezeld van erg dik gesneden, bijna rauwe lente-uitjes, valt haar eigen smaak compleet weg. Oesters presenteren op een St. Jakobsschelp, een eigenzinnige couvertkeuze (Keltum vork combineren met Van Kempen en Begeer mes), het helpt je als restaurateur niet 2 Michelinsterren te behouden..

Het tussengerecht, de Sin-Do gevogeltesoep, blijkt ongenadig pittig te zijn. Er wordt me een kleine adempauze gegund, mijn smaakpupillen zijn weer bij de les. Het 'eerste hoofdgerecht' bestaat uit voortreffelijk bereidde gestoomde tarbot en coquille, subtiel op smaak gebracht met een beetje gember en sojasaus. Je zult je best moeten doen een beter bereidde vis te vinden. Héér-lijk, zo hoort het! Over het 'tweede hoofdgerecht' ben ik minder te spreken. De ossenhaas is prima bereid, maar het is de eendenborstfilet: ook haar eigen smaak valt volkomen weg door zeer kruidige saus. De tot eendenshoarma versneden filet is er deels debet aan: verhoudingsgewijs 'kleeft' er meer saus aan, dan aan een enkel stuk van hetzelfde gewicht. De ober legt uit dat dit een concessie is van de kok, hij blijft anders met een stuk eend zitten. Bestel dit menu in een tweevoud en het wordt bereid zoals het op de kaart staat: geroosterd en met een lichte sojasaus.

Ik kan niet zeggen dat ik hier tevredenheid heb gegeten. Iets dat niet aan service of decor lag, maar het onsamenhangende 5-gangenmenu waarin de smaak van oester en eend niet uit de verf kwam. Jammer, dat Michelin-sterren eerder uitdoven dan haar kosmische zusjes…