Een topzaak? Nou, nee hoor. Gewoon een eetcafé, waar op sommige avonden het spreken onmogelijk wordt gemaakt door het geblèr van de huismuzikant. Wie deze zaak een topzaak durft te noemen is of niet goed bij zijn hoofd, of familie van de eigenaar. (Veel iens-recensies zijn immers verdacht lovend...) De bediening is er trouwens ok. Aardige meiden.

Na enige tijd te zijn \"vreemdgegaan\" bij andere Italianen in Rotterdam, toch maar weer eens naar ons vertrouwde stekkie gegaan. Wat een verademing, deze familiezaak! Zowel vader als zoon (en niet te vergeten de trouwe staf) maken er een culinair en ongedwongen hoogtepunt van. De tomatensoep en carpaccio zijn top, de pasta\'s (probeer eens de ravioli/eekhoorntjesbrood/truffelsaus) subliem en de sfeer echt Italiaans. Dat de pizza\'s voortreffelijk zijn, konden we zien aan de verrukkelijke exemplaren die we langs zagen komen. Die nemen we de volgende keer! Helemaal goed dus, deze zaak.

Dat de horeca het in deze tijden moeilijk heeft is bekend. Ook bij Jan Huygen is de neergang inmiddels merkbaar. In deze op zich gezellige en typisch Rotterdamse zaak, is de prijs/kwaliteitverhouding momenteel ver te zoeken. De carpaccio bestond uit een paar lauwe vliesjes vlees, waarop enkele olijven en wat krulletjes kaas voor de nodige verfijning moesten zorgen. De ossehaas hoorde eerder thuis in een eetcafé dan in een steakhouse. Bleu blijkt medium te worden geserveerd en medium komt als een doorgebakken biefstuk op tafel. En of we na afloop maar even bijna 100 euro wilden afrekenen... Met het personeel is niets mis en het ìs dat bedrijfsleider Paul de kar nog weet trekken. Maar verder zou eigenaar Joop er goed aan doen zijn zaak (lees: kok) nog eens kritisch tegen het licht te houden.