Proever83292

Het restaurant is nog niet zo lang geleden gerenoveerd in art-deco stijl. Leuk geprobeerd, maar jammergenoeg is het maar matig gelukt om de ruimte een luxe uitstraling te geven. Het blijft overduidelijk een hotelrestaurant, open grenzend aan de lawaaige lobby. De bediening is correct, maar niet echt hartelijk (friese inborst?). Het eten was redelijk. Topper was de ingemaakte tomaten op zuur. Ook lekker waren de roseval aardappeltjes. Daarbij wel een belangrijk verbeterpunt: de afgepaste porties. We kregen bijv. 2 kleine schaaltjes aardappeltjes met z'n zessen. Ook na het verzoek om de schaaltjes bij te vullen kregen we slechts 1 klein extra schaaltje. Zo krijgen wij dus niet het gevoel dat we lekker bourgondisch uit eten zijn geweest.

Afgelopen week met wat collega's hier gegeten. Het oogt wel gezellig, ondanks de gare muren. We gingen voor de sfeer en niet zozeer voor het eten. Het brood en de tapas mixta vielen daarom zeker niet tegen. Ruime porties, vaak goed van smaak al moet je wel van knoflook, veel knoflook houden. Maar dat is tapas.... Het grand dessert was echter geen topper. De pastelleria had veel weg van een Maitre Paul diepvriesverrassing. En spuitbusslagroom kan echt niet meer in de 21e eeuw. En waar was de schuimkraag op de koffie? Met een beetje meer trots en vakmanschap is hier meer van te maken. Vooral door de prijs/kwaliteit toch een redelijke beoordeling.

Meestal ben ik wel in voor een koopje, maar sinds mijn matige ervaring bij Humphrey's Amsterdam betaal ik liever iets meer voor een betere avond uit in de stad. Ik vond de bediening erg ongeinteresseerd, maar belangrijker: het eten miste zorg en aandacht. Misschien is dit filiaal teveel tot een tourist trap verworden, want bij Humphrey's Apeldoorn en Amersfoort ging ik veel blijer naar huis.

Was vroeger mijn favoriet, maar het brood is met de wisseling van de wacht veranderd. De keuze in soorten brood is veel beperkter en juist een topper als notenbrood is niet meer te krijgen. Vind eerlijk gezegd het personeel ook minder fris ogen dan voorheen.

Zelfs ik als noorderling moest even zoeken, maar wat een koele locatie. Beetje de sfeer van NYC's meatpacking district, maar dan met uitzicht over het IJ. Ook binnen is er een hoop te zien, dus lekker lang getafeld. En dan mis je wel een comfortabelere stoel... maar he, voor pluche moet je ook niet in een loods zijn. Prima rode wijn, maar het eten was de grootste verrassing. Dit wordt met creativiteit en zorg bereid en opgediend. De rogvin was orgineel en smaakte geweldig fijn. Verder was de chocolademousse wat zoet naar mijn smaak, dus dat ga ik volgende keer anders doen.

Vroeger kwam ik er regelmatig, vooral voor het gezellige terras en de sfeer. Maar de laatste keer kreeg ik al bij de eerste aanblik op het verwaarloosde pand het gevoel van 'vergane glorie'. Het restaurant bleek verbouwd, maar was alleen maar bedompter geworden. Het met plastic overspannen terras deed erg goedkoop aan. Maar wat echt stoorde was de slechte kwaliteit van het eten en de ongeinteresseerde bediening. We moesten bijna 10 min. wachten voordat iemand ons ontving, en het was op deze dinsdag echt niet druk ofzo. Vervolgens was de uiensoep lauw. Nou, kan gebeuren, maar als je 'm vervolgens weer lauw uit de magnetron terugkrijgt... De laffe afbakpistoletjes getuigden ook niet van veel creativiteit. En wat was er in godsnaam Japans aan de Japanse maaltijdsalade?? Maar het meest triest was de biefstuk: zooo taai. Ik kan nog doorgaan over de stukgekookte groente, maar laat maar. Wat ik al zei: vergane glorie ten top...