Op uitnodiging 10 gangen over ons heen laten komen. Alles met liefde bereid, met goede grondstoffen, niet te veel smaken op 1 bord, geen overbodige poenerige snob items als kaviaar, ganzelever of kreeft, durven weglaten, de schoonheid van eenvoud, sympathieke, veelal vrouwelijke bediening, geen toneel, gewoon willen behagen, uit het hart, spontaan, niet te stijf, ontspannen, geen stress, bescheiden, sportief onze complimenten incasserend over de goede notering in de nieuwe 'Lekker', aandacht zakt in de loop van de avond niet in, zoals vaak in zogenaamde topzaken, mooie grote wijnglazen, waar een guppie in kan verdwalen, eerlijk geprijsde wijnkaart, 25 euro voor een loepzuivere (schroefdop) droge Riesling van Dr. Loosen, niet te vergoeden door het ziekenfonds, maar wij voelen ons alweer een stuk beter, zonder recept verkrijgbaar, dank u Dr. Loosen, voor zoveel lekkers, voor zo weinig. Daarna relatief betaalbare top Bourgogne, Givry 1er Cru van Domaine du Clos Salomon, de reputatie van 2005 wordt helemaal waargemaakt, mjam! Goede match met het hoofdgerecht, beetje hert, mooi rood van binnen, hollandse hazenpeper, consequente aanpassingen naar onze dieetwensen, 1x allergie voor mosselen, 1x geen koeienzuivel, in dat kader spontaan schattig een kannetje olijfolie aangeboden in plaats van boter. Al met al heerlijk 'light' en naturel gegeten, maar toch ook niet de behoefte om een frituur op te zoeken, het was gewoon helemaal goed zo, bravo, ga zo door!

Wij hebben nog nooit in NL dit type zaak gezien. Wat betreft de critici: toegegeven, deze zaak komt niet snel in aanmerking om beloond te worden met sterren van de Franse bandenfabriek. Maar het heeft zo zijn charmes. Wat betreft de fans: ga eens als het foute regime in de VS is opgevolgd door een milder regime een echte deli bezoeken in NY - je vreet je vingers er bij op - alles figuurlijk bedoeld! In A'dam waren wij erg gecharmeerd van de viskoekjes. Koolsla was ok. Vleeswaren een slag minder, in een prima broodje met pittige groente in het zuur. Gemberbolussen van een andere planeet zo lekker, maar wel erg zoet - om je tandarts weer blij te maken, de volgende controle beurt! Wij hinken op 2 gedachtes: moet je met dit soort formules met de tijd mee of zoals Meijer authentiek alles bij het oude houden, op straffe van kritiek wegens niet professioneel overkomen? In ieder geval een uniek eethuis!

Tussen 2 afspraken, willen wij Maandag middag in Maastricht lunchen. Dit blijkt niet eens zo heel gemakkelijk, maar het nieuwste project van Camille Oostwegel is voor de lunch op Maandag geopend en op gevoel is het klooster snel gevonden. In eerste instantie is het een botsing der culturen: historische middeleeuwse bouwkunst & trendy soort van jan de bouvier design. Je behoefte doen tussen de oude grafzerken is op zijn zachts gezegd ook \'een beetje apart\'. Maar wij zijn \'open minded\' en laten het allemaal maar over ons heen komen. Wij laten ons verleiden door een aantrekkelijk \'groen\' menu, dat wil zeggen mens en milieuvriendelijk, hoewel niet vegetarisch, goedgekeurd door de dierenbescherming. Eindelijk iets positiefs van deze soms wat drammerige organisatie. Zeer overtuigende keuken, alles smaakt naar wat het smaakt. Niet teveel tralala, zoals in de meeste pretentieuze tenten (amuse van brunoise van gedroogde natte vruchten in een gelei van berenhonig met gerookte appelflappen van driedubbelgedraaid vlaams bladerdeeg). Gewoon super lekker stukje biologische zalm en een geconfijt stukje scharrel varkensbuik, mjam! Allebei ruim voorzien van biologsiche groente, niet dat zuinige (3 doperwten). Wij hebben dorst en bestellen 2 flessen Evian van de (wel tralala) sjieke waterkaart. Schade: 13 Euro (voorheen bijna 29 florijnen), geen aandeel in de zaak, erotische massage, of andere niet nader te noemen handelingen omdat het met een p..... begint , niks van dit alles, alleen plat water! Bediening nog een beetje jong en onzeker, wel sympathiek, komt wel goed! Vergeet bijna te melden dat het brood van een andere planeet is, zo lekker, met zeer goede olijfolie (schijnt goed te zijn voor de rikketik). Een beetje lastig voor de aanhang van Monsieur Montignac (alles eten wat je wil, maar aardappels, rijst, brood en dessert laten staan). Ach, het is in Maastricht nog nooit gelukt om af te vallen, dat proberen wij thuis maar weer. Klein punt van kritiek: ik heb geen grootschalige promotie gezien van lokale wijnen, terwijl Apostelhoeve en Hoeve Nekum op loopafstand zijn - koop Nederlandsche waar, dan helpen wij elkaar!