msaris

Fikse prijzen voor fatsoenlijk eten - de hazenrug was om je vingers bij af te likken, de rest was het om verschillende redenen nét niet (ongare pastinaak in smakeloze beignets, bijvoorbeeld, en en wel heel bescheiden, erg lopend chocoladetaartje). Maar een schreeuwende ara in de eetruimte en een opmerking van een klant als een aanval zien, zijn geen pluspunten.

Van wat we bij het Veerhuys hebben gegeten, is niet veel blijven hangen. Behalve de heerlijk zachte olijfolie. En o ja, dat smeuige balletje eendenlever ter vervanging van iets zalmigs met rauwe ui, waarvoor ik hartelijk bedankte. De centrale gedachte achteraf was toch vooral dat het allemaal wat zouteloos was: bij een toprestaurant mag je niet de neiging hebben om naar zout, sambal of Maggi te grijpen om je eten wat pit mee te geven. Goede ingredienten, op zich mooie combinaties, maar niets echt outstanding. En oke, het was inderdaad heel druk, maar telkens (bijna) met de wijn van tafel weglopen zonder uit te leggen wat je schenkt en waarom, dat is ronduit onfatsoenlijk bij gasten met een wijnarrangement. Nog een enorm minpunt: vijf euro voor een glas wijn en vier euro voor een half glas wijn (bobarrangement) is een asociale verhouding. Dat levert zelfs in de Restaurantweek een totaalrekening van 135 euro voor twee man op, en dat is aan de pittige kant voor een menu dat net niet vult (en ik klaag normaal nooit over te kleine porties, want smaakvol eten mag best wat minder zijn dan een vol bord). Nee, het Veerhuys is geen herhaling waard, sorry.
(sorry voor het ontbreken van bijzondere tekens, dat stond het systeem niet toe)

De Gastronoom in Harlingen, op zaterdagmiddag in de Restaurantweek. Een bijna lege tent, alle aandacht voor ons en de paar andere gasten. Dat het hier niet met de benen buiten hangt, is onbegrijpelijk. Wat een kok (en je ziet hem nog werken ook, deze middag samen met z'n zoontje van zes, een feest voor hem en ons :-)! Wat een leuke bediening! Wat een smaakvolle schilderijtjes, en dan bedoel ik vooral die op de borden, want de muurkunst is wat minder mijn ding. De kritiekpuntjes zijn minimaal, het eten is voortreffelijk (het soepje van wadgarnaaltjes als amuse, de wegsmeltende zalmbereidingen in het voorgerecht, de kalfslende met perfect passende garnituren, de licht bevroren banaan in de parfait, jummie, jummie). Ik heb sinds die lunch in Harlingen een paar keer gezegd dat ik sinds Sergio niet meer zo lekker heb gegeten, ook niet bij restaurants met een sterretje. Niet dat de Gastronoom de kwaliteit van Oud Sluys haalt, dat is wat te veel eer, maar het eten is af en toe echt goddelijk en dat is toch zeldzamer dan je zou willen. Dit restaurant kan nog wat winnen aan decor (dat toilet, kom op!), aan sfeer, aan puntjes op de i, maar koken en bedienen, dat kunnen ze hier als de beste. Geen wijntjes omdat je moet rijden? Hier schenken ze gewoon een scheutje om te proeven in je glas, no charge at all. Koffie met friandises? 4,95, niet ouwehoeren! Zo komt het dat je voor al dat overheerlijks een rekening krijgt van onder de tachtig euro en snap je dat wij met een heerlijke nasmaak in de mond en een grote grijns eromheen naar buiten wandelden. We will be back!