ad_wijgerde

Nu we in Reusel logeren moesten we natuurlijk ook onze favoriet hier bezoeken. Het weer was niet zo goed maar het was even droog zodat we te voet konden gaan. Het restaurant heeft inmiddels een opknapbeurt gehad. Dit om het verschil met de Easy kant te vergroten, waar een “all you can eat” concept draait. Het interieur is strakker geworden en door het gebruik van diverse grijs tinten ook iets chiquer. Belangrijker is de komst van comfortabele armstoelen die net iets hoger zitten als normaal, fijn.
We kregen een grote ronde tafel aan het raam en als aperitief nam ik de witte huiswijn. Kelly van Herk de maître presenteerde de Janeil van François Lurton gemaakt van Gros Manseng en Sauvignon Blanc. Een aangenaam fruitige wijn met soepele afdronk die goed bevalt. Het eerste hapje is een prikker met groene olijf, cake met zwarte olijf en schijfjes fruitige biet, lekker.
Luke Iraca de chef, die we voor het eerst in het restaurant zien, presenteerde zelf het tweede hapje. Kroepoek van risotto en garnalen met druppels truffel mayonaise en quenelle room met truffel.

Er werd geïnformeerd wat we wilde en ik koos voor het “gastronomische” vijf gangen menu, wat ik persoonlijk een erg sterke zet vind op de kaart. Hierdoor weet je precies wat de avond kost, vier 4 gangen €62,50 en vijf gangen €71,50 (all in).
De eerste amuse is een cilinder schuim van witte tomaat met ernaast poeder van rode tomaat en erop een ijspastille van piccalilly, een verrassend lekkere combinatie.

De eerste begeleider is een Sauvignon Blanc 2009 uit Marlborough van Georges Michel. Iets minder fruitig dan verwacht maar dat komt waarschijnlijk doordat hij al iets ouder is. Wel heerlijk tropisch fruit in het aroma en een subtiel ronde afdronk. Uit de keuken een kleurrijke presentatie met een quenelle tonijntartaar versiert met viooltje en ernaast wat gedroogde korrels van zwarte olijf verder gebakken en geplette langoustine, schelpjes van mousse van kreeft en rolletjes zoet zure komkommer. De tartaar is mooi op smaak gebracht en de langoustine is prima gebakken. De schelpen waren mooi vol van maak, als kreeften bisque. De geplette langoustine was met kafferlimoen op smaak gebracht, waardoor deze zeer smaakvol werd en uitstekend bij de wijn aansloot, toppie.

Uit Australië de tweede begeleider, Chardonnay 2010 van Wakefield die leek op de vorige wijn maar iets meer body had. In een leuk glazen schaaltje met de vorm van een kogel de tweede gang. Op de bodem Licht gerookte rundertartaar met hier overheen een saus van miso, twee gebakken coquilles, aardappelchips en afgewerkt met krokant. Ondanks dat de glazen kogel er erg mooi uit ziet, eet het wat ongemakkelijk met mes en vork. Dit neemt niet weg dat de smaken weer verrassend zijn. De tartaar combineerde geweldig mooi met de saus van miso en de aardappelchips. De coquilles maakte het nog iets verfijnder en zorgde voor een betere aansluiting met de wijn die, naar mijn mening, net iets te licht was.

Uit Frankrijk Les Combes 2011 een blend van Chardonnay en Viognier van het huis Bergerie de Chabaudy met in de neus tonen van abrikoos en citrusfruit. Uit de keuken een mooi stuk op broodkorst gebakken zeebaarsfilet, gekarameliseerde kreeftenstaart, Griekse pasta, stukjes asperge, bundelzwammen en heerlijke krachtige kreeftensaus. De kreeft was kort met Tempura beslag in de frituurpan gebakken, hierna meteen overgoten met vloeibare suiker, die na stollen een dunne, hard krokante korst opleverde. Het was smullen van deze bereiding samen met de krachtige kreeftensaus.. De sappige baars smaakte na de kreeft een beetje ziltig, mooi. De Griekse pasta had de structuur van risotto, prima gemaakt. De wijn was iets te licht bij de kreeft maar bij de baars kwam hij helemaal tot zijn recht.


Bij het hoofdgerecht een Amerikaanse Merlot (Californië) 2010 van het huis Cycles Gladiator. Heerlijk rood fruit met aangename houttoets en fluweel zachte afdronk. Uit de keuken een inmiddels signatuur gerecht van de chef. Gebakken en in dunne plakjes getrancheerde eendenborstfilet met krokant erop, groene asperges, gebakken polenta, gepofte veenbesjes. Het geheel werd aan tafel afgewerkt met een krachtige rode wijn saus. In een apart schaaltje gekonfijte stukjes van de eendenbout op een bedje van aardappel mousseline, overgoten met saus en bestrooid met krokant. De eendenborst was keurig gegaard, heerlijk van smaak en het jasje was eraf gehaald, helemaal toppie. Prima afwisseling door het garnituur waarbij de veenbesjes mooie accenten gaven. De bout was hoog op smaak maar kon met de mousseline gedoseerd worden, erg smaakvol. De wijn was een uitstekende keuze en dit was het mooiste gerecht van de avond, kort bij een vermelding in mijn toplijst, super.

Of ik ook een wijntje bij het pre dessert wilde, overbodige vraag eigenlijk. Een bekende wijn die we eerder al bij veel restaurants tegenkwamen en nu nog steeds, vanwege de mooie smaak, bij Lucas. Elysium, Black Muscat van Quady uit Californië, een rode fruitige licht zoete wijn met aroma van zoete rode vruchtjes, rozen en lychee. Uit de keuken een kom met hierop een grote platte schijf van yoghurt krokant, keurig aangekleed met kleine bereidingen van yoghurt kers en fruitige gel. Eronder structuren van kers aardbij en chocolade. De bedoeling was om het krokant samen met het onderliggende gedeelte te eten. We hebben eerst het krokant op en daarna pas het onderliggende gedeelte. Wat niet wegneemt dat het heerlijk genieten was. Mooie smaken waarbij de wijn prima paste. Dit pre dessert was eigenlijk een volledige gang.

De keuze tussen kaas en dessert was iets moeilijker daar de kaaswagen er aantrekkelijk uit zag. Partner was al voldaan en paste, zelf ging ik voor de bereiding uit de keuken.

De dessertwijn was een klassieker, Monbazillac 2009 van Chateau Le Thibaut, aroma met tonen van honing en een hint van amandel, in de mond niet te zoet. Uit de keuken een tweetraps dessert. Op een plat bord een halve kogel limoen mousse, quenelle mousse van appel, en quenelle slagroom en structuren van yoghurt. Limoen is hoog op smaak en moet samen met de slagroom en yoghurt gegeten worden, de mousse van appel is mooi zacht van smaak. De wijn past het best bij de appel maar valt wat weg bij de limoen.
De tweede bereiding zit een schaaltje, een bolletje ijs van mandarijn, sinasappel partjes, schaafsel van de sinaasappelschil en aan tafel overgoten door helder sinaasappelsap. Het ijs is geweldig smaakvol en heerlijk bij de sinaasappel bereidingen. De wijn valt helaas wat weg tegen de hogere zuurgraad.

Als afsluiter nog een heerlijke espresso met assortiment friandises.

Bediening was prima verzorgd door Kelly, er wordt ditmaal iets meer verteld bij de wijnen, leuk. Ondanks dat het deze avond een stuk drukker was dan verwacht (50 couverts inclusief Easy) liep het gesmeerd. Leuk dat de chef zich ook vaker in het restaurant liet zien.

Prijs kwaliteit is zeer goed tot uitstekend. En zelf vind ik het top dat het all-in (gastronomische) menu standaard op de kaart staat. Dit wordt toch door de meeste gasten gewaardeerd. De keuken is weer gegroeid, complimenten. Bourgondisch culinaire gerechten passeren de revue en wie hier liefhebber van is moet het toch eens gaan proeven.

We hebben onze favoriet in Bladel weer eens bezocht. Met regenachtig weer was het binnen extra gezellig aan het raam bij openhaard. Het interieur is nog niet serieus veranderd maar deze is sfeervol en passend bij de Hofstee.

Het aperitief wordt door Rob van der Veeken (patron en chef) aangeboden. Een heerlijke Nederlandse mousserende wijn, brut 2011 van de Apostelhoeve met heerlijke aroma en aangenaam fruitig in de mond. Het borrelgarnituur bestond uit grote stukken luchtige kroepoek met hierop druppels mayonaise die met kalamansie aangezuurd waren, erg lekker. Verder een schaaltje met gekarameliseerde amandelen en een bakje met zwarte olijven.

De kaart werd uitgereikt, we kozen voor het vijf gangen menu met begeleidende wijnen. De eerste amuse kwam op een gebogen lepel, ijspastille van met citrusfruit gezuurde komkommer, hierop een schilletje van citrus en een stukje ansjovis. In de mond eerst het koele fruitige, dan komt hierbij een aangenaam bittertje van het schilletje en op het eind komt het ziltige van het visje. Een drietraps beleving, erg leuk bedacht.

De tweede amuse kwam op een zwart tegeltje, makaron van tomaat met hierop fruitige gel en een bolletje mozzarella, mooi! Ernaast op een lepel een bolletje mousse van asperge op een fruitige saus. Dit werd opgevolgd door een originele presentatie. Een golfbal van asperge mousse met ernaast een makaron van wortel. Hierbij werd een tube, gevuld met piccalilly, uitgeserveerd zodat je het balletje op je persoonlijke smaak kon afstemmen.

De eerste begeleider wordt door Sander Scheltinga de nieuwe sommelier op keurige wijze gepresenteerd. Een Riesling reserve 2011 van het huis Martin Schaetzel uit de Alsace, beetje ingetogen aroma en delicaat in de mond. Uit de keuken een kleurrijke presentatie opgebouwd rond een lapje Albacore tonijn. Gemarineerde asperges, kogel van avocado, gel van Limoncello en het geheel is afgewerkt met cressejes. De tonijn had een subtiele smaak en het garnituur speelde de hoofdrol. De wijn paste wel maar had voor mijn iets aromatischer mogen zijn, een delicate ronde.

De tweede begeleider sprong wel uit het glas, Cheverny Blanc van Philippe Sauger die een beetje Chardonnay aan de Sauvignon heeft toegevoegd. Er kwam een proefglaasje naast te staan. Een witte wijn die Maurice van Bussel, die de avond ervoor getafeld had, had achtergelaten, leuk! Uit de keuken een vegetarisch gerecht dat aan tafel door Rob van der Veeken de chef werd afgewerkt. Een ring van sperziebonengelei met decentraal een cilinder van bereiding van sperzieboon met erop een quenelle ijs van avocado. Centraal een bereiding met zaden, doperwt, asperge en krokant. Verder op bord nog schijfjes zoet zure biet en twee halve kogels rode bieten ijs. Mooie smaken die goed samen gaan, goede en afwisselende mondbeleving. De blinde geschonken wijn met oxidatieve stijl combineerde uitstekend bij de rode biet. De Cheverny vond ik wat beter bij het geheel combineren, niet in de laatste plaats door zijn heerlijke aroma.

Uit Portugal een Vinho Verde 2010 gemaakt van Alvarinho van het huis Foral de Melgaço, bloemig aroma met hints van tropisch fruit en een elegante afdronk. Uit de keuken op de graat gebakken schol met structuren van venkel, couscous, blokje crème fraiche met hierop haringkuit. Het geheel wordt aan tafel overgoten door een heerlijke Beurre Blanc saus die met zee-egel op smaak is gebracht, super! De cuisson van de schol was prima, heerlijk sappige vis met krokant korstje, de venkel combineerde er prima bij. De saus maakte er een feestje van, snoepen tot het kannetje leeg was. De wijn was een prima ondersteuner maar bleef vanwege de rijke saus, waar we een lichte overdosis genomen hebben, wat op de achtergrond.

Voor het hoofdgerecht was er een klassieke wat gerijpte Bordeaux geselecteerd, Chateau Belvue 2008. Vol en krachtig boordevol donker fruit en zachte tannines in de afdronk. Gebakken lamsmedaillon met licht krokante kruidenkorst, asperge, toren (schaakstuk) van paprikagelei, crème van gefermenteerde knoflook en een heerlijke, geconcentreerde lamsjus. Op een sideplate een stukje gestoofde lamsnek. Cuisson zeer goed, mooi rosé gebraden en mooi op smaak. Het stukje nek was erg krachtig maar dit paste prima bij de rijke saus. De krachtige wijn was een prima begeleider en ondersteuner van het gerecht, prima gekozen!

Een keuze mogelijkheid tussen kaas of zoet, we kozen beide voor het zoet.

De dessertwijn was er een die ik nog niet kende, leuk! Nectare 2008 gemaakt van Primitivo di Manduria van het huis Soloperto. Een versterkte wijn vol rood fruit en een ronde, fluweel zachte afdronk. Op het bord verse aardbeien en frambozen met toefjes schuim van yoghurt, quenelle ijs van basilicum, ijspastille van basilicum en halve kogel gelei van rozen. Voor de mondbeleving nog twee makarons en wat koekkruim. Verrassende smaak combinaties met als smaakmaker het basilicumijs, heerlijke afwisseling met de rozen gelei. Dit gecombineerd met een prima ondersteuner maken het gerecht, voor mij, de topper van deze lunch.

Als afsluiter nog een prima espresso met assortiment friandises waarbij het balkje gezouten karamel in positieve zin opviel.

Bediening was deze middag prima verzorgd. De wijnen werden door Sander Scheltinga de nieuwe sommelier uitvoerig toegelicht. Daar wij de enige gasten waren kregen we de volle aandacht en de chef lied zich ook regelmatig aan tafel zien, leuk!

Prijs kwaliteit is goed tot zeer goed, menu 39,50, wijn arrangement 34,50 en koffie arrangement 5,75. We hebben wederom een fijne middag beleefd bij de Hofstee. Tot de volgende keer.

Diningcity verzint telkens weer een nieuwe reden voor een actieweek. Ditmaal het “Restaurant Festival” een all in aanbieding voor lunch en diner. Mijn favoriete manier van uit eten gaan omdat je van tevoren precies weet wat je kwijt bent.
We zagen dat de Zwethheul in de lijst stond en deze staat op de vierde plaats in de Lekker lijst, dus dan mag je wat verwachten. Ik had er al wat over gelezen en wist dat het normaal aardig wat geld kost om hier te eten. Een uitgelezen kans dus om eens kennis te maken met de keuken van Mario Ridder.
De reis verloop voorspoedig en we kunnen voor de deur parkeren op een royaal eigen parkeertrein. We hebben nog wat tijd om even langs het water te wandelen en te genieten van de mooie ligging. Netjes op tijd lopen komen we aan bij de voordeur welke reeds voor ons open gaat. We lopen naar binnen en komen in de sfeervolle loungeruimte. We worden meteen begeleid naar de tafel in het chique ingerichte restaurant. Allemaal ronde tafels met comfortabele fauteuils ingedekt met fijn linnen, glazen van Riedel en massief zilveren couverts van mijn favoriete merk Christofle. Alle tafels hebben uitzicht over de Delftse Schie, waarvan het wateroperavlakte bijna op dezelfde hoogte ligt dan de vloer. Er komen regelmatig nogal grote grote boten voorbij, erg leuk.

Of we wilde starten met de eerste begeleider vroeg de jong man van de zwarte brigade. We hadden tijd en besloten eerst een aperitief te nemen, voor mijzelf een witte wijn. Een Duitse groene Silvaner 2011 van het huis Keller werd gepresenteerd. Een wijn die in Nederland uitsluitend bij de Zwethheul wordt geschonken. Een fijne wijn met florale tonen en mooie zuren die prima bevalt. Uit de keuken komt het borrel garnituur, krokantjes met een tubetje ganzenleverpaté. Hierna werd er een assortiment broodjes uitgeserveerd in een opengewerkte moderne schaal. We kregen een keuze uit een drietal olijfolies. Mario ridder kwam het restaurant in om de gasten even persoonlijk te verwelkomen, erg leuk.

De eerste begeleider werd door de sommelier gepresenteerd, herkenbaar aan de spelt op de revers. Een Hongaarse Pinot Grigio 2011 van het huis Chapel Hill, een hele lichte zelfs ietwat dunne wijn met fijne zuren. De eerste gang word uitgeserveerd, Pata negra op een mousseline van aardappel met ganzenlever, ijs van bieten en een citroendressing. Een gerecht met veel smaakbeleving en een romig mondgevoel. Het bieten ijs bood een aangenaam contrast in de smaak. De ganzenleven was slechts subtiel aanwezig. De wijn vond ik te licht voor het gerecht, zelfs met wat grotere slokjes bleef hij op de achtergrond. Nadat het gerecht op was kwam de wijn op smaak en het bleek toch een hele mooie te zijn.

We gingen over op Spaans rood, Marqués de Castilla Barrica, gemaakt van Merlot en Cabernet Sauvignon die individueel zijn gerijpt op verschillende houtsoorten. Vol rood fruit, een fijne houttoets en een kruidige afdronk. Uit de keuken dunne plakjes medaillon van Hollands lam, doperwtencrème, asperge en een eigen jus. Het lam was mooi op smaak en heeft een prima cuisson. Twee gele toefjes op het bord zijn heerlijk fruitig en geven mooie accenten. Verder helaas geen echte wow beleving maar wel mooie smaken. De wijn was een prima begeleider.

De dessertwijn komt uit Australië, laat geoogste Muscat 2011 van het huis Brown Brothers. Een licht niet te zoete wijn met fijne zuren en een typische Muscat smaak. Het dessert komt in twee delen. In een glaasje geslagen room met hierop vanillesaus en amandelschaafsel. Op een bordje een vanille pudding met aardbeien partjes, schuimpjes van aardbei, stukjes amandel en makaron met sesam, lekker allemaal maar niet echt verrassend.

De afsluiter nemen we op het terras waar het goed toeven is. Bij de prima espresso krijgen we ieder nog twee boterkoekjes. Bij het verlaten van het pand mogen we nog iets lekkers uitzoeken van de snoeptafel opgesteld in de lounge, leuk.

Bediening is prima, correct maar losjes met persoonlijke aandacht. De sommelier presenteerde de wijnen op keurige wijze. Prijs kwaliteit is ondanks de aanbieding toch niet helemaal top. Ik heb wel de indruk dat het voor de normale prijs allemaal wat meer bourgondisch zal zijn. We waren nu binnen twee uur gereed en dat is voor ons vrij snel maar het waren dan ook maar drie gangen. Ondanks de actie was het toch aardig rustig in het restaurant, slechts vier tafels bezet. Toch leuk om eens kennis gemaakt te hebben met het team van Mario Ridder.