Janneke Vreugdenhil: foodie aan het woord
Op jouw blog staan recepten uit alle windstreken, maar heb je ook een favoriete keuken?
Mijn favoriete keuken hangt af van het seizoen, het weer, mijn stemming en de spullen die ik in huis heb. Maar als ik zou moeten kiezen zouden het de Italiaanse en de Thaise keuken zijn. In beide keukens staat verse groente centraal in het menu, en ik ben dol op groente! Wat ik aan de Italiaanse keuken het mooist vind, is de eenvoud. De Thaise keuken trekt me vanwege de spannende balans die er gezocht wordt tussen zoet, zout, zuur en bitter.
Hou je van de herfst? Wat zijn voor jou typische herfstgerechten?
Ja, ik hou zeker van de herfst. Vooral de vroege herfst dan, als er nog volop van die fijne nazomergroenten zijn als aubergines, verse mais en tomaten, maar ook al de eerste herfstdingetjes als pompoenen, appels, peren en paddestoelen. Typische herfstgerechten voor mij zijn risotto’s (met pompoen, en/of paddestoelen), toetjes met appel of peer (crumble’s, tatin of in wijn gepocheerd fruit) en lichte stoofgerechten zoals ossobucco.
Er komen de komende tijd maar liefst drie boeken uit waar je aan hebt meegewerkt. Kun je een tipje van de sluier oprlichten?
Geen van drieën zijn het recht toe-recht aan kookboeken. Het eerste boek dat onlangs verscheen is een culinaire stadgids over mijn eigen stad Den Haag. Foodprint Den Haag biedt niet de gebruikelijke opsomming van lekkere adresjes (hoewel die er ook in staan), maar is het verslag van een zoektocht naar de culinaire identiteit van Den Haag. We (ik ben, samen met Francien van Westrenen, de samensteller van de gids; we zijn daarbij geholpen door drie Haagse journalisten) hebben ons afgevraagd waarom straten heten zoals ze heten, hoe wijken zijn ontstaan. Maar ook waar al die ambtenaren die in Den Haag werken lunchen, waar je 's nachts om 4 uur nog kunt snacken, wat er allemaal voor eetbaars groeit in de Haagse duinen, welke slager nog zelf worst maakt, hoe Chinatown is ontstaan, etcetera.
Carnivoria is een boek dat ik maakte samen met fotograaf Mayke Swemle en grafisch vormgever Mark van Wageningen. Het is kookboek en kunstboek in een. In het boek staan 21 sprookjesachtige foto’s van dieren en 21 bijbehorende recepten. Daar zitten dieren bij die in hun voortbestaan bedreigd worden, zoals paling en poon, dieren die we niet gewend zijn te eten, zoals paard en kevers, en ook een paar exoten, zoals kangaroe en krokodil. In het boek stellen we onszelf en de lezer de vraag: De mens is wat hij eet. Maar weet hij eigenlijk nog wel wat hij eet? Weet de mens anno nu dus wel wie hij is? Het is niet aan ons om anderen voor te schrijven wat en hoe ze moeten eten. Het enige dat wij zouden wensen, is dat er beter wordt nagedacht over de gevolgen van onze keuzes.
Het derde boek heet Vechten met Gerechten tegen glutengevoeligheid en coeliakie. Ik schreef het samen met een arts, Titi Koolsbergen. Ik heb zelf geen coeliakie, maar moet wel erg oppassen met gluten. Ben er gevoelig voor. Het is een aandoening die steeds vaker wordt gediagnostiseerd. Ik ken in mijn omgeving best veel kinderen met coeliakie bijvoorbeeld. En omdat ik vind dat iedereen het recht heeft van lekker eten te genieten, heb ik dit boek gemaakt met meer dan honderd gevarieerde, niet al te ingewikkelde glutenvrije recepten.
Heb je nog restauranttips voor ons?
Hotel Elzenduin, Ter Heijde aan Zee . Van de kok, Marco Westmaas, gaan we nog veel horen.
Wat is je mooiste uit eten ervaring?
Oef, dat zijn er zo veel. Ik denk in eerste instantie aan etentjes bij vrienden thuis, waar met liefde is gekookt en iedereen geniet van het samenzijn. Memorabele etentjes hebben bij mij vaak meer te maken met het gezelschap dan met het eten. Ik ga heel veel uit eten en heb in talloze restaurants in binnen- en buitenland goed, soms zelfs onvergetelijk lekker gegeten. Maar de beste herinneringen heb ik toch aan de doodsimpele eethuisjes waar we als gezin vaak aten toen we een paar maanden in Zuid-Portugal woonden, en aan de straatrestaurantjes in Thailand waar we, gezeten op lullige plastic krukjes, de verrukkelijkste gefrituurde softshell crab en sateetjes aten.
Heb je nog restaurants op je wishlist staan?
Er zijn er deze zomer een paar in vervulling gegaan, toen ik at bij The River Cafe en bij Moro in Londen. Het hoogst op mijn lijstje staat Chez Panisse in Californie, vanwege het respect voor pure produkten waarmee Alice Waters kookt. (Nou ja, ze kookt natuurlijk niet zelf, dat snap ik ook wel.)